The Search

Hoofdstuk ~2~ (DEEL 2)

| Ik heb hem nog een keer gedaan want hij is zo chill  ,^.^, |

Ik strekte mijn armen omhoog en sloeg ze om zijn nek. Mijn blik gleed van zijn donker wordende ogen naar zijn zachte lippen en weer terug. Ik beet op mijn lip en Kadens blik volgde de beweging nauwlettend.

Een bezittelijke grom kwam uit zijn borst en hij drukte zonder nog langer te kunnen wachten zijn mond op de mijne. Hij tilde me op en ik sloeg mijn benen om zijn middel in een poging dichterbij hem te kunnen zijn. Zijn handen rustten op mijn billen.

Voor het eerst in mijn leven was ik gelukkig. Echt gelukkig.

Alles leek goed.

***

'Dus wanneer doen we het?', sprak Will aan de keukentafel terwijl hij op zijn voedsel kauwde. Vragend keek hij naar me en ik slikte voor ik antwoord gaf.

'Zo snel mogelijk.', het kwam er meer uit als een vraag, 'Morgen?'

Kaden kek me met grote ogen aan, 'Zeker weten?', vroeg hij vertwijfeld. Ik had er gisteravond over nagedacht en ik wilde het het liefst zo snel mogelijk achter de rug hebben.

'Ja, zeker weten.', antwoordde ik waardoor Sophie met een gilletje opstond en haar armen om me heen sloeg.

'Mijn baby'tje wordt eindelijk groot!', piepte ze, 'Oeh! Dan kunnen we het over vrouwenzaken hebben zonder dat deze pervs ons afluisteren.', ze tikte bedachtzaam met haar vinger op haar kin terwijl ze me serieus aankeek.

'Pervs?!', Will leek eerlijk verontwaardigd en keek pruilend tussen mij en Sophie, 'En wat voor 'vrouwendingen' hebben jullie het dan over?', hij liet zijn wenkbrauwen wiebelen.

Sophie sloeg hem op zijn schouder, 'Zie je nou wat ik bedoel.', ze gooide haar handen in de lucht.

'Dus morgenavond?', vroeg Kaden zijn aandacht weer op mij gevestigd, ik knikte.

'Moeten we dan van alles regelen? Het kan ook later-', opperde ik hoopvol, maar zowel Kaden als zijn Bèta hadden hun regelgezicht al opgezet.

'Nee, nee. Het lukt wel.', mompelden ze bedachtzaam voor ze tegelijkertijd opstonden. Kaden gaf me een kus op mijn slaap, 'We beginnen gelijk, Will kom.'

En zo ineens waren ze verdwenen.

'Oké dan.', Sophie strekte haar woorden uit en ik lachte ter erkenning.

'Zin in een avontuur?', vroeg ze enthousiast.

*

De bladeren knarsten onder mijn poten terwijl ik naast Sophies wolf het bos doorliep. Het zilveren licht van de volle maan scheen door het bladerdek heen en verlichtte onze vacht. Ik ademde diep in en liet de heerlijke geur van de natuur tot me doordringen.

Ton we bij een meertje kwamen liep ik gelijk door het koele water in en liet het glinsterende oppervlak me optillen.

'Je weet dat Koning Lucas ook moet komen voor de ceremonie, he?', ik keek verschrikt om naar Sophie die al terug veranderd was. Ze maakte rimpelende cirkels in het water door met haar vingertoppen het oppervlakte aan te raken.

'Wat bedoel je?', vroeg ik toen ik ook terug veranderd was. Ik had wel eens van onze leider gehoord, maar dat was alleen dankzij Toewijding. In Weerstand dacht iedereen nog steeds dat Alpha Marius de machtigste was geweest.

'Waarom zou hij naar míjn ceremonie komen? Zó belangrijk is deze pack toch niet?'

'Au contraire.', antwoordde Sophie in een zwaar overdreven accent terwijl ze langs mee heen zwom, 'Toewijding is nu de pack direct onder die van de koning. Eerst weigerde Kaden om een krijgerspack te worden en daardoor waren we niet sterk genoeg, maar nu we zowel de aantallen als de skills hebben-', ze hield suggestief haar handen in de lucht alsof er een explosie plaatsvond, 'Poef!'

'Wow.', ik ging op een steen zitten die onder water lag en staarde naar mijn benen die getekend werden door de maanstralen die door het water schenen, 'Waarom heeft niemand me dat ooit verteld!'

Het meisje stak ontkennend haar handen in de lucht na het zien van mijn boze blik, 'Hé girl, ik dacht dat je het wist.'

Ik schamperde en zwom terug naar de oever, 'Dus wat betekend dit, dat de kóning morgen ineens op de stoep staat! Ik weet niet eens hoe ik me moet gedragen met normale wolven, laat staan met eentje van adel.'

'Don't  worry, ik leer het je wel.', stelde Sophie me gerust terwijl ze ook naar de oever toe kwam, maar ik was al uit het water gestapt.

'En wat nou als hij me niet goed genoeg vind? Want hij komt natuurlijk om te kijken of ik wel een goede Luna zal zijn voor zijn aller belangrijkste pack die nu ineens vol vechters zit- en misschien doen we wel iets verkeerds- en wat nou als we niet sterk genoeg zijn- en straks komt hij helemaal niet voor mij, maar voor Kaden en stuurt hij hem weg op één of andere missie-', ik sloeg mijn armen om me heen en begon nu te snikken, 'of misschien stuurt hij me dan wel terug naar-', een ongecontroleerde snik verliet mijn mond en Sophie kwam gelijk op me aflopen.

'Hey, maak je geen zorgen.', ze wreef geruststellende cirkels over mijn rug en armen voor ze mijn gezicht met beide handen vastpakte en me dwong haar in de ogen te kijken, 'Hij komt gewoon om ook zijn stempel op je te zetten zodat je ook met hem contact kunt leggen als er iets gebeurd.', ze knikte naar me en ik volgde als een robot haar bewegingen. 

'Je weet wel,', ze liet mijn wangen los en liep weer richting het bos voor ze over haar schouder keek en eraan toevoegde, 'omdat jij dan de belangrijkste Luna wordt op Lucas' eigen Luna na.', ze knipoogde en veranderde weer terug voor ze terug het bos in rende.

Ik keek haar na en liet haar woorden tot me inzinken. Ik kon dit. Hij ging niks doen, hij ging me juist helpen voor als er een keer iets zou gebeuren.

Ik ademde diep in en begon joggend het pad te volgen terug naar Kadens huis waar Sophie al aan begonnen was. Het meer achter me latend, het duister van de bossen in.

Kaden. Met hem had ik nog wel een appeltje te schillen dat hij me dit niet even verteld had.

***

What shall happen!

You shall not pass!

Hehe

Shall <-> Shan't    WOOOO wist iemand dat?