TÖVBE (FİNAL)

27)TECAVÜZ MÜ?

Kenan,kucağında ki bebekle ,Ela'nın yere düşen bedenine baktı.Yüzü bembeyaz ve dudakları mosmor kesilmişti.Telaşla ''Ela,Ela''diye bağırdı. Yerde ki kadından hiç ses gelmiyordu.Eğildi,yüzüne bir iki tokat attı. Ne olduğuna dair bir fikri yoktu.Telaşı hergeçen saniye artarken kucağında ki bebek Ela ile ilgilenmesine engel oluyordu.Hemen karşı gecekonduya koştu.Kapıyı tıklatıp ardından bağırdı.

''Müyesser abla,Müyesser abla aç kapıyı aç.Ben Kenan.''

Kucağında ki bebek yeniden çığlık atmaya başlamıştı.Bir yandan çocuğun sırtını sıvazlıyor bir yandan da bir ileri bir geri yürüyordu.

Kapı yavaşça açıldı.

''Kenan hayırdır oğlum?''

''Müyesser abla kardeşim Ela bayıldı.Şu çocuğa biraz bakıver Allah aşkına. Kızı hastaneye kaldırayım.''

''Aaaa Ela'mı gelmiş.Ver çocuğum ver''

Kadın çocuğu kucağından alınca,Kenan yeniden koşarak kendi kapılarının önüne geldi.Yere eğilip kardeşinin bileğini ellerinin içine aldı.Nabzını kontrol etmek istemişti.Fakat bir şey anlamadı.Kulağını göğsüne koydu bu kez.Kalbi atıyordu.Bir an için öldüğünü bile düşünmüştü genç adam. Hemen ambulansı arayıp adresi verdi. Telefonu kapattığında kardeşinin yerde ki başını kaldırıp dizlerinin üzerine koydu.Çocukluğundan beri büyüttüğü,emek verdiği kardeşinin,tepkisiz bedenine ve solmuş yüzüne baktı.

Çocukluğunda onu kötü gözlerden korumak için epey mücadele vermişti oysa ki. Çok güzel bir kız olduğu için onu korumak çok güç olmuştu.En son baskılara dayanamayıp kardeşinin iyiliği için doğup büyüdüğü köyünü bile terk etmek zorunda kalmıştı.

Fakat Ela nankör çıkmıştı.Onu ezip geçmişti.Ela'nın narin bedenini yıllarca korumak görevini üstlenmişken Ela ahlaksızlık yapmıştı.

Daldığı duygulardan Müyesser Hanımın sesiyle sıyrıldı. Kucağında ki bebek ağlıyor ve yerde ki annesine doğru kollarını uzatıyordu.Kadında bebeği sakinleştirmek adına yukarı aşağı sallayarak sırtını sıvazlıyordu.

''Ayyy bu Ela'mı.Ne hale gelmiş bu kız Kenan?Ah çocuğum ah.Yazık olmuş güzelliğine''

''Evet abla dün akşam kucağında bebekle geldi''

''Eee nasıl oldu bu iş oğlum?''

''Eve almadım abla. Yağmur dinice gideceğim dedi.Bende kapıyı çarptım yüzüne.Sabaha kadar kapının önünde oturmuş''

''Kenan nasıl kıydın oğlum.Hava yağışlıydı buz gibiydi.Ah keşke bana gelseydi.''

''Abla beni ezip gitti.Şimdi kucağında bebekle geldi.Ne yapsaydım''

''Çok hatalı çok.Ama cahil be Kenan'ım.Affedeceksin.Affetmek büyüklüktür.''

Kenan yeniden yerde yatan kardeşine döndü.

''Ela duyuyor musun sesimi?Elaa cevap ver''

Kızın baygınlık hali sürerken gürültülü siren sesiyle ambulans sokağa giriş yaptı.Müyesser Hanım koşarak sokağın başına çıkıp ambulansa el sallayarak yerlerini işaret etti.

Bir kaç dakika içinde bir doktor ve bir hemşire Ela'nın başına gelip gerekli kontrolleri yaptılar.Acilen hastaneye kaldırılması gerekiyordu.

Ela'yı sedyeye alan görevliler kapıdan çıkarken,Kenan arkasında duran Müyesser'e döndü.

''Abla bebek sana emanet.Eşyaları odada valizin içinde''