Bir adam iki kişilik...
Hem merhem hem yara...
Bir kadın kırık,dökük baştan sona yıkım...
Ölümün varlığını unutarak yaşadığım gerçeği yüzüme okkalı bir tokat olarak inerken mavinin en güzel tonuna baktım. Az önce benimle alay eden adam şimdi nefes...
Karanlığa doğru attığım bir kaç adımdan sonra "Süpriz!" diye bağıran arkadaşlarım ve patlayan komfetilerle karşılaştım. Bu ani hareketle kanım damarlarımda hızla dolaşıyor, kalbim olduğundan daha hızlı atıyordu.
Neydi bu şimdi?
"Doğum günümüz kutlu olsun ikizim." Egemenin şen sesi beni bilgilendirirken hala saf saf etrafa bakıyordum.
Doğum günümüz! Ahh... Bunu unutmuş olamazdım. En azından Egemen'e birşeyler yapmak adına bile bunu unutmamalıydım. Gözlerim Evren'i ararken annemle karşılaştı. Sonra defesine ulaşarak onu buldu. Kalabalığın en arkasında durmuş öylece bana bakıyordu.
Evren'e bakmayı keserek Egemen'e sarılarak "Seninde doğum günün kutlu olsun ikizim." dedim gülümseyerek.
Oysa bu güzel süpriz karşısında oturup nedensizce ağlamak istiyordum. Sevgilimle sorunlarım, annemle kırgınlıklarım vardı ve ben onlara sığınmak istiyordum aptal gibi. Fakat gururuma yedirip bir adım atamıyordum. Herkese teker teker sarılırken sıra Eylül'e geldiğinde kaşlarımı çattım.
"Demek ağlama numarası?" diyerek tek kaşımı kaldırdım.
Eylül sıkı sıkı boynuma sarılırken "Başka türlü gelmezdin." dedi.
Haklıydı. Aptal gibi evde oturur Evrenin gelmesini falan beklerdim herhalde. Yada en iyi ihtimalle miskin miskin uyurdum. Annemle kısa ve özlem dolu bir sarılmadan sonra Evrenede sarılarak sarılma faslını bitirmiştim. Evren bir ara konuşacak gibi olduğunda Egemenin beni yanından koparıp almasıyla hiç başlamamış olan konuşmamız, başlamadan bitmişti. Bütün gece Egemenin şakaları, Nazlıyla uğraşmalarıyla geçerken bir yanım buruktu. Evrenle böyle olmamalıydık.
"Eee artık hediyeleri verelim." diyerek elindeki hediyeyi uzatan ilk kişi Ayça olmuştu.
Ayça'ın kenarı iterek Eylül araya girdi ve "İlk benim hediyemi açacak!" dedi gülerek.
Onuda köşeye iten kişi elbette Egemen olmuştu. Eylülle yaşadıkları kısa çaplı bir tartışmanın ardından kazanan kişi tabiki Eylül olmuştu. Hiçbir zaman çenesiyle girdiği kavgayı kaybetmezdi zaten. Topuklu ayakkabılara zaafım olduğunu bilen Eylül, Gökhanla birlikte bana dünyanın en güzel ayakkabılarını almıştı.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
(Gökhan'ın hediyesi.)
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
