TESADÜF

20. bölüm- Aşık Oldum

AYŞE’DEN

Tüm acılarımın tek sebebiydi Gökhan. Ama şimdi içimde başlattığı dev dalgalar beni yok ediyordu. Acı çekiyordum. Ruhum çekiliyordu bedenimden bilmiyordu. Gözlerimin önünde başka birini öpüp beni karısını kuzenim diye tanıtmıştı.  Ben içimde yaşadığım fırtına ile sadece Gökhan’a acı içinde baka kaldım. Kız yanıma yanaşıp ellerini uzattı.

‘’merhaba ben Beril, Gökhan’ın sevgilisi ‘’diyen kıza yutkunarak baktım. Yüzünde dolaştırdığım bakışlarım ellerine kaydığında sırıtarak ellerini tutup sıktım.

‘’merhaba, Ben Ayşe’’deyip Gökhan a baktım. Kız ellerini çekip arkama kahvaltı masasına gitti.

‘’aşkım çok acıkmışım. Hadi yiyelim .’’diye heyecanla konuşunca hala yerinde kıpırdamadan bana bakan Gökhan a baktım. İçimde ki kalp kırıklığıyla gözlerimden süzülen yaşları silmeden evden hızla Gökhan in omzuna çarpıp çıktım. Artık ona duyduğum acı da aşkta dört bir yanımı sarmıştı. İçinde bulunduğum bu durumdan çıkış yoktu. Unutmam imkânsızdı olanları biliyorum. Ama unutmak istercesine koştum. Ayağımın sızlamasını bile umursamayıp koştum. Çünkü kalbimin parçalara ayrılmasının acısı ayağımın sızlamasından kat ve kat fazlaydı…

GÖKHAN’DAN

Yine panikle yapmıştım yapacağımı. Ben nasıl bir adam oldum böyle? Kendimi kontrol edemiyorum. Kapıda Beril i görünce şaşkınca ona bakarken birden dudaklarıma yapıştı. Hiçbir tepki veremiyordum. Ondan ayrılıp ve bana bu kim? Diye sorması ile arkama dönüp baktığımda ağlayan Ayşe yi gördüm.  

Aptal gibi ne diyeceğimi bilmeden kuzenim dedim. Ama o an Ayşe nin gözlerinde gördüğüm yıkıntı ile kendimi öldürmek istedim. Yanımdan omzuma sürtünerek geçip gitti. Öylece kaldım kapıda. O benden her uzaklaştığında içimde bir şeyler kopmaya başladı. Beril bana yaklaşıp ‘’canım hadi girsene içeri’’dedi.

‘’Beril işim var. Sen evine git. Ben sonra gelirim’’deyip anahtarımı ve telefonumu alıp hızla evden çıktım. Ayşe yi köşeyi dönerken görünce o yöne koştum. Ona bir kez daha benim yüzümden bir şey olursa bu kez kendimi asla affetmezdim. İçimde oluşan duygu karmaşası ile köşeyi döndüm. Ama Ayşe duvara yaslanmış ağlarken bir adam kolunu tutuyordu. Adama biraz daha dikkatli bakınca Oğuz olduğunu gördüm. Bu adam nereden çıktı şimdi? Oğuz babamın ortağının oğluydu. Merakla ona yaklaştım.

‘’oğuz ne arıyorsun burada?’’dedim kaşımı çatarak. Neden sinirleniyorum bir anlasam.

‘’oooo… Gökhan ne haber? ‘’diye sırıtınca sessizce dudağımı kımıldatarak mırıldandım. Ayşe ye baktığımda arkası bana dönük duruyordu.

‘’Ayşe ben’’derken dinlemeden koşmaya başladı. Ardında öylece kaldım. Oğuz beni dürtünce ona baktım.

‘’artık komşuyuz diyorum. Yan tarafında ki villayı ben satın aldım. Orada kalacağım.’’ Deyip yanımdan uzaklaştı. Ağzım açık ona baka kaldım. Eve dönüp aracıma bindim. Babamın yanına gitsem iyi olacaktı. Ayşe ile akşamda konuşa bilirdim.

Şirkete gelince babam odasında toplantı hazırlıkları yapıyordu.

‘’baba nasılsın?’’dedim.

‘’oğlum seni Allah gönderdi. Acil bir toplantım var. Benimle girer misin?’’demesiyle hiç düşünmeden ‘’tamam’’dedim. Ama babam bunu anlamayıp ‘’hemen hayır deme oğlum. Şirketin geleceği bu toplantıya bağlı. Eğer ihaleyi alırsak değil Türkiye nin dünyanın bir numaralı şirketi olacağız’’dedi.

‘’baba tamam dedim zaten’’dedim sırıtarak. Babam tabi jetonu düşünce bana sarıldı.

‘’aslan oğlum. Biliyordum bu evlilik işe yarayacak. ‘’ dedi. Gülümsedim. Beraber toplantı salonuna ilerledik. Toplantı bitince güler yüzle çıktık. Babamın istediği olmuştu. İhaleyi bağlamıştık. Konuya hiç hazırlanmasam da sunduğum fikirle işi bağlamıştık. Babam mutluluktan havalara uçuyordu. Odasına geldiğimizde babam bir ara telefonla biri ile konuştu ama algılayamamıştım.

‘’baba ben çıkayım’’dedim.

‘’oğlum günde birkaç saat benimle çalışsan yardımcı olsan olmaz mı?’’deyince babama dönüp baktım. Aslında iyi olurdu. Bir süreliğine de olsa kafamı başka konulara verebilirdim.

‘’tamam, baba’’deyince babam gülümsedi. Ayağa kalkıp aşağı indim. Babamın sekreteri Kenan amca geldi. Yaşlı tatlı bir adamdı. Uzun zamandır babamla çalışıyordu.

‘’Gökhan Bey, şu evrakları imzalar mısın?’’deyince ayaküstü evrakları inceleyip imzalarken kapıdan Ayşe yi şirkete girerken gördüm. Çok bitkin duruyordu. İmza işi bitince Ayşe yi takip ettim. Babamın yanına gelmişti. Bir süre içerde babam ile konuştu. Meraktan çatlayacaktım. Ayşe babamın odasından ağlayarak çıkıp çıkışa yöneldi. Neden ağlıyordu çok merak ediyordum. Bende peşinden yürümeye başladım. Tam çıkışa geldiğinde Ayşe gözlerimin önünde yere yığıldı. Şokla ona bakakaldım. Kendime geldiğimde ‘’Ayşeeeee…’’ Diye bağırarak içimde ki sancı ile ona koştum. Ona bir şey olursa ne yaparım ben? Yere eğilip yüzüne dokundum. Burnundan kan geliyordu. Korku ve endişe ile Ayşe yi kucağıma alıp arabama doğru hızla yürüdüm. Onu böyle görünce kahroldum. Şimdi anlıyorum içimde ki tüm haykırışların, çırpınışların nedenini ben Gökhan kalbini kırdığım deli gibi nefret ettiğim inatçı kıza ÂŞIK OLDUM…