TESADÜF

50.Bölüm- Gidiyorum...

bölüm şarkısı Aşkın Nur Yengi- Yazık

YAZARDAN

Aslında Ayşe her şeyin farkındaydı. Ama kabullenmeye korkuyordu. Hiçbir sorun yokmuş gibi davranıyordu. Çünkü biliyordu ki her şeyi kabullenirse her şey bitecekti. Umutları bitecek, aşkı bitecek, hayalleri bitecekti. Sırf bu yüzden aşkını korumak için rüyasında ki hayata inanmak istiyordu.

AYŞE’DEN

Doktor içeri girdiğinde anlamazca ona bakıyordum. Saçları kıvırcık ensesinde, inek yalamış gibi arkaya yatıran gözlüklü doktor yanıma gülümseyerek yaklaştı.

‘’Merhaba Ayşe Hanım. Ben Psi…’’derken sözünü gülerek kestim. Adam bana şaşkın bakarken parmağımla dışarıyı gösterip ‘’Sende mi gulyabanisin?’’dedim. Adam gözlerini büyütüp ‘’Gulyabani mi?’’ deyince yine kahkaha atıp ‘’Evet, evet sen. Ay öleceğim gülmekten yarabbim. Şu tipe bak.’’deyip dizime vurarak gülmeme devam ettim. En komiği de adamın şu tipe bak dememle gözlüklerini düzeltip kendi tipine bakmasıydı. Şaşkın ya!

‘’Hanım efendi ben psikiyatri doktoru Deniz …’’diye devam edince yine kahkaha attım.

‘’Ay tamda kendi tipine göre iş bulmuşsun. Ay deli doktoruymuş ya!’’deyip yine kahkaha atmamla adamın gözü atmaya başladı. Ay birde tiki var. Cidden komik ya!

‘’Şey hanım efendi kızınızı sormuşsunuz?’’ deyince gülmem kesildi. Ciddi bir şekilde gulyabaniyi dinlemeye başladım. Elinde ki deftere bir şeyler yazarken kenardan sandalye çekip oturdu.

‘’Şimdi Ayşe Hanım, siz çok ciddi bir kaza geçirmişsiniz:’’dediğinde gözlerimi kaçırıp ‘’Yok ben kaza falan geçirmedim. Evde bayıldım o yüzden kocam getirdi buraya. Sizin dediğiniz başka bir hasta.’’dedim. Doktor şaşkınca bana bakıp ‘’Ayşe hanım siz kaza geçirdiniz hatırlamıyor musunuz?’’dediğinde başımı iki yana hızla salladım.

‘’Yo… Yok, hiç hatırlamıyorum öyle bir şey ben kaza falan geçirmedim. Hem kızım nerede? Getirin artık.’’dedim. Doktor sıkıntı ile nefes verdi.

‘’Peki, Ayşe Hanım kızınız kaç yaşında?’’dediğinde gülümsedim.

‘’Yedi yaşında. Adı Nehir çok güzel kızım. Bir görseniz.’’dedim.

‘’Siz hiç kızınızı gördünüz mü?’’deyince kaşımı çatıp’’Tabi ki gördüm. Benim kızım o.’’dedim. Doktor başını kaşıyıp ‘’Ayşe hanım sizin kızınız daha doğmadı. Henüz çok kısa bir zamandır evlisiniz. Her şeyi rüyanızda gördünüz.’’dediğinde şaşkınca doktora bakıyordum.

‘’Ne rüyası? Benim kızım yedi yaşında!’’Dedim. Doktor bana yine sıkıntı ile bakıp ‘’Bakın Ayşe hanım, siz çok önemli bir kaza atlattınız. Kaza anını hatırlamıyor olmanız normal. Fakat rüyanıza inanıyorsunuz. Gerçek değil hatırladığınız. Sizin kızınız daha doğmadı.’’dedi. Durup düşünmeye başladım. Başımı tutarken gözlerimden birkaç gözyaşı süzüldü.

‘’O zaman rüya gördüm yani’’dedim. Doktor başını evet anlamında sallayıp kalemle beni göstererek ‘’Aynen öyle.’’dedi. Ben sağ elimi karnıma götürüp gülümsedim. Birden ilk hamile olduğumu öğrendiğim anla itibaren her şeyi hatırlamaya başladım. Yani aslında niye bunları hatırlamıyor muşum gibi oldum bilmiyorum. Aslında hatırlıyorum ben. Allah Allah!

‘’Ay neyse hamileyim zaten. Dört buçuk ayım kaldı. Yakında kızımı kucağıma alırım inşallah.’’deyip gülümsedim. Doktor ciddi bir ifade ile yutkunup ‘’Ayşe hanım, umarım gelecekte çocuklarınızı kucağınıza alırsınız. Ama artık hamile değilsiniz.’’dediğinde gözlerim kızgınlıktan büyürken bu adamın artık fazla olmaya başladığını anladım.