Sevmek te ağır geliyor bazen
Ne din bırakıyor eşrafta,
Ne de İmanı, yürekte.
Çeşmi karartan efsunu var
Kanatıyor gönlü,
Gündüzü geceden ayırırcasına.
Yarını olmayan bir dün gibi
Özlüyor insan.
Düzinelerce bugün varken,
sıkışıyor mengenelere,
bekleyişlere sırıtırcasına... inadına!
İnadına koşuyor acıya, acınasına...
"Bir yürek dolusu Ümit var,
Yetmez mi?" diyor, acıyanına.
Ve acıyan yanına...
Kalmak ta ağır geliyor bazen
Ne saygı bırakıyor eşrafta,
Ne de bitmeyen özrü, dilinde.
Gerdan kıran daveti var
Kirletiyor adanmışlığı,
Efendilikle zorbalığı barıştırırcasına...
Adamlığı olmayan bir efendi gibi
Seyre dalıyor insan.
Düzinelerce karakter varken,
Susuyor insafsızlara,
Gitmelere haykırırcasına... sabırla!
Sabırla okşuyor sessizliğini, sessizce.
"Bir ağız dolusu cümle var,
Yetmez mi?" diyor, sessizliğine.
Ve sensizliğine
