Günlerden yine güzel bir sabah...
Vuslat geri çekildi,
Erik dalları gibi yeşerdi umutlar,
Beyaz kar örtüsü kıskandı.
Dekolteden düşen bir sevda da yoktu artık
Maviydi günün her saati.
Cihan perdesini araladı,
Sabahın hayrı süsledi günün cemalini,
En güzel düş olsa gerek diye düşündüm.
Oysa ne garipti ahval,
Vuslat dizginlenemiyordu
Kırağı çalınıyordu umutlara,
Raks ediyordu sevda taklitleri,
Al renginden bozma bir karaydı gün.
Cihan, şeytanı almıştı koynuna,
Gecenin şerri hesap keser oldu
Gerçek olan, yaşanandı aslında.
Kısırlaştırılmış umutlar besliyorduk yüreklerde,
Kimi sinesine çekilmişti,
Kimi sinsi ciğerine.
Akıp gidiyordu ömür,
Günlerden bir akşam üstüydü oysa...
