Ne yürekler var ortada;
Üstü semâ altı derya,
Kimi cennet, kimi cehennem adeta.
Bir yığın gaflet,
Gafletle savaşan kat be kat vekalet.
Ne umman kaldı, ne de zarafet.
Vakit desen...
Cahil bir akrep!
Kim der ki, kanık ya da esaret;
Mühim olan Zafer, arta kalanı eziyet.
Ne büyük yanılgıdır oysa hakimiyet.
Tutku, hırs, kavga...
Altı üstü beşeriyet evladım!
Yani kuru meziyet.
Dilde bir zikir, Allah-u Ekber,
Ekber olan Allah ya!
Vazgeçilmez olan Hakkaniyet!
Ne o, Demokrasi mi sandın?
"Orası başka!" da ne demek!
Ne halttır yediğin evladım?
O'ndan ayrı kalmak ta ne demek?
Kimin avazıdır bu bilinmez pervasızlık!
Vatan, perverlik gerektiren bir sevgidir,
Hani senin silahın evladım,
Seni Seferden sorumlu tutan,
Pak şuur nerede?
Berk-î HÂTIF
