Bir çift göz var, bana beni anlatan,
Bir çift göz, anlattığımı dinleyen.
Şimdi ne göz var, ne de kelam!
Sessizlik var dilimde;
Yüreğim desen bülbül,
Şakıyor seni yine kendine.
Sensizlik mavi,
Bensizlik gri.
Uykularım çılgın!
Gözümü açıyorum kolum yok.
Kolumu buluyorum, kanda dolaşım yok;
Etten bir odun,
Üzerinde sürüsüyle karınca.
Bir çift göz dolaşıyordu kalpte,
Şimdi sadece yaşıyorum;
Göz yitik,
Kalp bitik.
Nefes alıyorum almasına da,
Kalp uyuşmuş,
İçinde dolaşım yok.
Berk-î HÂTIF. . .
