Ey gidi İstanbul...
Hadis-i şerif'e mahsar olan kutlu şehir.
Kutlu Fatih'in şeref nişanı...
Şimdiler de bir yangın, bir tuzak.
Esmekten usanmayan bir fırtına,
Kiminin borsası, kiminin kaybı.
Umut kokmakta caddeleri,
Dumanı tütmeyen bacaları,
Hergün bir festival,
Hergün yeni kayboluşlar.
Parti var millet; Bir sonun başlangıcı,
Umut dansözlerinin sancılı sahnesi.
Yangın var insanlar; bir yığın kundakçı!
Hergün yanan, yandıkça dirilen sokaklar.
Ahh... Perdesi kara İstanbul.
Rengarenk avizelerin var!
Kur-an ile feth edildin,
Şimdi haddine mi kumar!
Yeşeren birtek ağaçlar,
Oralarda da rezalet avizelerin var.
Boğazından haram eksik olmuyor,
Harbin, maksadında ne önemi var!
Ey gidi ihtiyar...
Nerede o eski bahtiyar,
Nurdan geriye bir iz yok,
Utan!
Koynunda yatan sahabeler var.
Berk-î HÂTIF
