snowflakes are falling || vmin

"Inspection"

Wzrokiem błądził po szafie w poszukiwaniu granatowej kurtki. Nie pamiętał gdzie ostatnim razem ją położył i to powoli doprowadzało go do szału. Zajrzał we wszelkie możliwe kąty i miejsca, gdzie mogłaby leżeć jego zagubiona rzecz.

- Jimin, czemu latasz po całym domu i grzebiesz po szafach? – usłyszał głos matki, kiedy poszedł sprawdzić główną garderobę obok salonu.

- Nie mogę znaleźć granatowej kurtki z puchowym kapturem – wyjaśnił i zanurzył głowę w odmęty ciuchów, butów i wszelakiej maści rzeczy. Gdy tam jej nie znalazł, zawiedziony i zły powlókł nogami do swojego pokoju.

Nigdy nie gubił rzeczy. Zawsze miał porządek i kontrolę nad własnymi rzeczami.

Kontrola.

Czy istniał taki wyraz w słowniku Park Jimin'a?

Rzucił się na łóżko i jeszcze raz spróbował sięgnąć do właściwej szufladki w głowie, aby przypomnieć sobie, gdzie zostawił potrzebną mu rzecz. Wzrokiem powiódł do okna. Śnieg znów zaczął padać.

Wtedy, niczym nagłe olśnienie, sobie przypomniał.

Chłopak z parku. Trzęsący się z zimna, biały jak puch. Kilka słów o zimie i kwiatach.

- Powinienem do niego pójść?

Pytanie odbiło się od prawie, że pustych ścian pokoju i trafiło z powrotem do umysłu Jimina. Obraz fioletowowłosego chłopaka, który płakał, przywołał niechciany ból i smutek.

Wiedział, że obejdzie się bez kurtki.

ZNOWU UDAŁO MI SIĘ ZNALEŹĆ TAK SZYBKO IDEALNY GIF. JUŻ PO RAZ DRUGI DZISIAJ - TO ZDECYDOWANIE PRZEZNACZENIE XD tak btw, czekając, aż ten gif się załaduje w google, mówiłam do siebie: "tylko się na nim nie śmiej. tylko się nie śmiej"xd

jimin przypomniał sobie o kurtce, ale czy po nią pójdzie? zobaczycie w następnym rozdziale xD :)

jeśli byłoby coś, co cię drażni, nie pasuje w tej książce - śmiało, napisz!
jeśli ci się podoba - również zostaw po sobie ślad, będę mieć większą motywację <3