Kaza/JJK

54

Tae sırt üstü yattığı koltukta mutfağa giden Iseul'a seslendi .

Tae
- Hala hiçbir şey hatırlamıyor musun ?

Isuel
- Hayııır !

Oflayıp yanımda  telefonla bir şeyler yapan Jungkook'a gözlerimi çevirdim .

- Ne yapıyorsun ?

Jungkook telefonu kapatıp cebine koydu .
-Hiç bir şey sevgilim .

Sevgilim demesi hala garibime gidiyordu . Ama aynı zaman da mutluluk da veriyordu . Omuz silkip televizyon kumandasını elime aldım . Kanalları geziyordum ki mutfaktan bir çığlık kopmasıyla mutfağa koştuk .

Içeri girmemizi engelleyen yerde yatan bedene baktığımda istemsizce elimi ağzıma götürdüm . Diğerlerine baktığımda Eylül şaşırmış yere bakıyor Lu Han da elindeki tavayla her an bayılacak gibi duruyordu .

🔮

-Hala uyanmadı .

Tae sinirle Lu Han'a baktı .
- Salak mısın? 

Lu Han
- Yah böyle olcağını bilmiyordum sadece Eylül'ü korkutucaktım.  Elim istemsizce hızla Iseul'un kafasına çarptı .

Eylül
- Susun uyanıyor !

Hepimiz hemen gözlerimizi Iseul'a çevirdik . Anannemgili uyanmadığı için çağırmamıştık ve sonuç Jungkook'un evinde bu baygın bedenin başında bekliyorduk.

Gözleri yavaş yavaş araladığında elini kafasına götürdü fısıltıyla çıkan sesini duymuştuk.

Isuel
- Nerdeyim ben ?

Lu Han
- Çok özür dilerim Iseul yanlışlıkla oldu .

Isuel
- Sakin ol tamam sorun yok . Ama ...

Hepimiz soru sorar gözlerle ona baktık . O ise memnunca gülümsedi .

Isuel
- Bir sorun var !

Hepimiz aynı anda bıkmış bir tavırla ona bağırdık.
- Nee?!?

Isuel
- Hafızam yerine geldi galiba !

Hepimiz önce şokun etkisinden çıkamamıştık sonra sevinç çığlıkları atmaya başladık . Sonunda Iseul'un hafızası yerine gelmişti.

🔮

Zil çaldığında elimdeki kalemi fırlatırcasına masaya koydum. Sonunda ilk dersin sonuna gelmiştik .

Artık sonunda her şey açığa çıkmıştı . Jungkook'la düşman olmayı bırakmakla beraber sevgili olmuş . Iseul'un hafızasını yerine getirmiş. Jisoo'nun babasının frenleri bozduğunu ve kazayı kasten yaptığı ispatlamıştık oda benden olan hıncını fazlasıyla almıştı ama tabi yurtdışına kaçmasaydı daha iyi olucaktı , en azından kurtulmuştuk.

Derin bir nefes alıp gözümü sınıfta gezdirdiğimde bizden en uzak ve ne arka sırada oturmuş kafasını sıraya gömmüş eski arkadaşıma gözüm takılmıştı.  Chanyeol'a fazlasıyla alışmıştım . Ama ikimizin iyiliği için uzak kalmamız daha doğruydu . Arkamdan birinin sarılmasıyla sınıf da oluşan uğultular çoğalmıştı bile Eylül'ün yanımda kalkıp Jimin'le el ele sınıftan çıkmasıyla yanım hemen dolmuştu . Jungkook'a gergin bir şekilde baktım .

- Jungkook!

O ise anında beni susturup eliyle kafamı sıraya yatırdı elini çekip kollarıyla kendine yastık yaptı bende bağlayıp aynı hareketi yaptığımda konuşmadan bana bakmaya başladı .

Jungkook
- Gözlerini kapat ve susalım olur mu ?

Olumlu anlamda kafa sallayıp gözlerimi kapattım . Jungkook'un fısıltılı çıkan sesiyle gülümsedim .