Let's Make it Real

Hindi ko siya aatrasan

Tweenty Six

ABEPov

Andito nanaman yong b*tch, obob ba siya para hindi maintindihang may asawa na si Calvin..

Nakaupo kami sa dining table katabi ko si Calvin at nasa harapan namin siya.

Kumakain kami at may dala din siyang ulam, Buttered tahong niyang hindi masarap.

"Pinagluto kita diba paborito mo to"- Malanding pagkakasabi niya. Tumataas ang balahibo ko sa tining nang boses niya nakakairita. Parang kanta sarap patayin.

"Mahilig ka pala sa tahong Calvin? Hindi ko alam"- Sarcastic na pagkakasabi ko kay Calvin.

"Hindi mo alam?"- Inrapan ko naman siya. P******na talaga tong babaeng to. Sobrang nanggigigil ako sakanya.

"Nagbabago naman ang gusto nang tao"- Sagot ni Calvin tinignan ko naman siya. "May bago na kong paborito, Sinigang at adobo na luto nang asawa ko"- Ngumiti naman ako at tinignan ko ang lintang nasa harapan namin at ngumisi. Ano ka ngayon b*tch.

"Ang alam ko kasi kahit magbago ang gusto mo babalik-balikan mo parin yong dati"- Ngumiti naman siya.

Hindi talaga siya marunong magpatalo.

"Alam mo, Kapag nagbago ang gusto ibig sabihin hindi niya na babalikan ang dati, Kasi nga sawa na siya don,

kaya nagiba na siya nang gusto"- Sagot ko naman tinaasan niya naman ako nang kilay.

"Alam mo ba ang pinakaayaw kong hayop, Mga ASO masiyado silang papapel sa buhay nang isang tao"- Tumawa naman ako. Tingin niya sakin ASO? Siya yong b*tch dito! Sorry mga bebe nadamay pa kayo.

"Alam mo kung ano ang ayaw na ayaw ko maliban sa ahas. LINTA kasi kahit na ayaw sakanila ipagpipilitan nilang idikit ang sarili nila"- Ngumisi naman ako "Pero alam mo kung ano ang pinakaayaw ko maliban sa dalawa? "- Tinignan niya naman ako nang seryoso. "IKAW kasi alam mo namang may asawa na yong tao, pinagsisiksikan mo parin ang sarili mo. T**GA KABA, OBOBO KABA?"- Nagulat naman siya sa sinabi ko pinandilatan niya ko ang mga mata pero hindi ako nagpasindak don, pinagpatuloy ko ang sinasabi ko. " Sa pananamit mo mukha ka namang edukada pero bakit parang sa ugali at inaasal mo ngayon parang hindi ka marunong gumamit nang utak mo"- Natigilan naman siya sa sinabi ko si Calvin tinignan lang ako.

"How dare you"- Sabay duro sakin nang tinidor. Kinuha ko yong kutsilyong nakapatong sa tabi ko.

"WAG MO KONG DUDURUIN"- Sabay tutok sakanya nang kutsilyo inawat naman ako ni Calvin hindi naman ako nagpaawat. "Ikaw yong how dare you, How dare you para pumunta dito at landiin ang ASAWA KO? How dare you na ipagluto siya? kaya ko namang gawin yon sa ASAWA KO! How dare you para hamunin akong kukunin mo sakin ang ASAWA KO! How dare you b*tch"- Galit na galit na talaga ako, Ang kapal nang mukha niya. Kung kahapon nagpatalo ako hinding-hindi ngayon.

"Tama na yan Abe"- Saway naman ni Calvin sakin tinignan ko naman siya nang masama at bumuntong hininga.

"You're just a past na kinalimutan na, I'm the present here. AKO ANG ASAWA. Kaya back off b*tch!

At wag kanang bumalik dito sa bahay nato or else I'll kill you"-Tumayo naman siya at patakbong lumayo,

Kinuha ko ang niluto niya at sinundan siya nang makalabas na siya nang gate at sumakay nang kotse niya,

binuksan ko yon nagulat naman siya at ngumiti ako.

"Hi. May nakalimutan ka"- At pinakita sakanya ang dala-dala niya kanina. "Dalhin mo rin yong niluto mong tahong, Walang kakain niyan dito, Walang kakain nang tahong mo"- Sabay tapon nang tahong sa loob nang kotse niya.

"B*tch"- Sabi niya habang nanggigigil sakin.

"Ops. Sorry"- tapos kinalat pa sa loob nang kotse niya at tinapunan ko rin ang pagmumukha niya "Ano ngayon ang pakiramdam nang tapunan nang tahong sa mukha? Sorry."- Tapos sinarado ko ang pinto. Binuksan niya naman ang bintana ngumiti naman ako. "Bakit? May sasabihin kapa?"- Tanong ko sakanya.

"Magbabayad ka sakin"- Sigaw niya tinignan ko naman siya.

"Bring it on B*tch"- At tinalikuran ko siya. Pumasok naman ako sa bahay at sinalubong ako ni Calvin. "May sasabihin ka?"- Pagtataray ko umiling-iling naman siya.

"Anong ginawa mo sa niluto niya?"- Tanong niya sakin.

"Bakit gusto mo bang kainin yon? Ipagluluto nalang kita bukas"- At dire-deretsong pumunta ako sa kusina,

Tumawa naman siya sakin at lumapit sa lamesa at pinatuloy ang pagkain niya.

"Ang tapang mo, Yan ang asawa ko"- Ngumiti naman ako at pinagtimpla siya nang juice.

"By the way tinatanong mo diba kung anong ginawa ko sa niluto niya, binalik ko sakanya. Ayoko namang itapon sakanya habang andito pa siya sa bahay ayokong magkaroon nang bakas niya dito"- Tumawa naman siya.

"What are you doing?"- Natatawang tanong niya sakin.

"Cleaning and sanitizing the dirty chair, Alam ko may virus yong babaeng yon"- Tawa lang nang tawa si Calvin, Hinahawakan niya ang tyan niya sa sobrang tawa.

"Tapos.. Pano mo binalik sakanya yong niluto niya? Mukhang galit na galit siya sayo?"- Tanong niya sakin.

"Nadulas kasi sa kamay ko kaya natapon sa loob ang kotse niya tapos napunta sa mukha niya"-

"Whaat?"- Tapos tumawa ang malakas pinahiran niya ang luha niya sa kakatawa.

"By the way, Mr. Bueneventura subukan mo lang makipaglandian at makipagkita sakanya"- Tinapat ko sakanya ang kutsilyo "Putol yang Junjun mo"- Natigilan naman siya sa sinabi ko at pilit na pinigilan ang pagtawa.

"Scary"- Sagot niya

"Naiintindihan mo ba?!"- Sabay lapit nang kutsilyo kay junjun.

"Y..yes ma'am"