Θα κλείσω τα μάτια

21° ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Το απόγευμα κατευθύνθηκα προς το γραφείο του Φον Βάγκχεν, με τα χέρια μου να τρέμουν ελαφρά και την καρδιά μου να χτυπά δυνατά. Αφού χτύπησα την πόρτα, μπήκα μέσα στο γραφείο σιωπηλά.

-Καλώς την. Σου έλειψα ήδη; είπε με ένα ύφος που ήθελε να είναι παιχνιδιάρικο, αλλά τα μάτια του ήταν κρύα σαν πάγος.
-Και αυτό, είπα, προσπαθώντας να κρατήσω τη φωνή μου σταθερή.

Μου έριξε ένα βλοσυρό βλέμμα, και αμέσως κατάλαβα πως τίποτα δεν θα ήταν εύκολο.

-Και τι άλλο; ρώτησε, η φωνή του χαμηλή, επιθετική.
-Ήθελα να μάθω αν έφεραν εδώ κάποιον Θεοφάνη Παπακώστα.

Τα μάτια του στέρεψαν από ενδιαφέρον, και ένα παγωμένο χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη του.

-Τον βουλευτή; Δεν νομίζω, γλυκιά μου. Αλλωστε, μας έχει βοηθήσει.
-Μήπως δηλώθηκε το όνομα Βράνας;
-Ναι, βεβαίως. Έχουμε αυτόν τον τύπο. Σήμερα το πρωί τον έφεραν. Εσύ γιατί ενδιαφέρεσαι; Έχει γιο, αν δεν κάνω λάθος;

Το στομάχι μου σφίχτηκε.

-Όχι, κανένα θέμα. Είναι θείος μου. Τον βρήκα πριν λίγο καιρό...

Τα μάτια του με σάρωσαν, ψάχνοντας για ένα λαθος στα λόγια μου.

-Της μητέρας σου; Ο αδερφός, σωστά;
-Ναι... είχε χαθεί στη Σμύρνη πριν χρόνια. Δεν μπορούσαμε να τον βρούμε, γιατί είχε αλλάξει επίθετο. Ραλφ, σε παρακαλώ... η γνώμη σου μετράει. Η μητέρα μου δεν θα αντέξει να χάσει ξανά τον αδερφό της.

Έσκυψε πίσω από το γραφείο, τα δάχτυλά του πλεγμένα, και η φωνή του έπεσε σαν χιονοθύελλα:

-Δεν μπορώ να κάνω τίποτα, δυστυχώς. Η απόφαση έχει παρθεί.

Η φωνή του ήταν τελεσίδικη, και κάθε λέξη έπεφτε σαν σιδερένιο βάρος στο στήθος μου.

-Τόσο γρήγορα; ρώτησα, με τη φωνή μου να τρέμει.
-Εμείς οι Γερμανοί κανονίζουμε τα θέματα μας γρήγορα, είπε.
-Δηλαδή, δεν γίνεται τίποτα;
-Όχι. Ο θείος σου θα εκτελεστεί μαζί με άλλους δέκα, για προδοσία και ανυπακοή στις γερμανικές αρχές.

Μέσα μου ξέσπασε μια φλόγα οργής, αλλά η φωνή μου έμεινε ψυχρή:

-Μα ο θείος μου δεν έκανε τίποτα. Είναι υπάκουος πολίτης. Δεν προξένησε κακό σε κανέναν!

Τα μάτια του φλογίστηκαν.

-Ηρέμησε! Εδώ μέσα, στο γραφείο μου, όλοι με φοβούνται. Αν δεν σταματήσεις, θα έχεις την ίδια τύχη με τον θείο σου. Καταλαβαίνεις;