MARJİNAL: Uyumsuz

Plan Bu Akşam!

Laura'nın ağzından;

Jake bize bir soru yöneltmişti. Büyücülere inanıp inanmadığımız hakkındaydı.

+Şey... yani bu konu tartışmaya açık bir konu.

*Araştırırım ama önce sen neler bildiğini anlat!
demişti Zeyna.

-Bakın gördüğüm şey sanki bir illüzyon gösterisi gibiydi. Kimseye bir şey söylemememi istedi. Ama bu yani çok değişik bir şey. Bir anda bilmediğim şeyler söylemesi felan yani o kadar çok garip ki...

+Jake önce sakin olmalısın.

*İyi bir kız. Sadece tuhaf bir kız.

+Ondan hoşlandığını biliyorum ama ne olduğundan tam olarak emin değiliz. Ve kıza da böyle tepki verme. Sonuçta biz de farklı insanlarız.

*Pekala...
diyip uzaklaştı. Zeyna da;

-Dersten sonra barda görüşürüz. Oraya gelin. Ben de araştırma yapacağım. Bakalım büyü yapanların tam açılımı neymiş?
dediğinde başımla onayladım. O da gittiğinde ben de derse girdim. Jake Tanya'nın arkasına oturmuştu. Alex köşede oturuyordu. Ben de başka bir köşeye geçip oturdum. Daha sonra Daniel girdi içeri, etrafa bakındı ve yanıma oturdu.

-Naber?

+Ne istiyorsun?

-Arkadaşın nerede?

+Çok mu merak ettin?

- Hadi ama... Bak Laura soruma soruyla karşılık verilmesinden nefret ederim. Ve görünen o ki boyunuzdan büyük işlere kalkışacak gibisiniz. Yani ben senin yerinde olsam hemen söylerdim. Sonuçta karşındaki dengesiz biri.

+İşi vardı gitti.
dediğimde ayağa kalktı.
+Nereye?

-İşim var!
dediğinde Alex'e baktım. Sinirle bana bakıyordu. Sizin sorununuz ne böyle? Daniel çoktan sınıftan çıkmıştı. Jake ve Tanya bana baktı. Tanya'nın yanına giderek;

+Sen iyi bir kızsın.

~Ne?
diye sordu şaşkınlıkla.

+Diyorum ki Daniel'da birşey var. Yani sinirlerine hakim olmakta zorluk çekiyor gibi biraz yardımcı olur musun lütfen?
dediğimde Tanya çantasını da alıp Daniel'in arkasından çıktı. Jake;

-Sorun ne?

+Bu insanlar da çok çabuk sinirleniyorlar.  Ve sinirlendiklerinde de gözleri hiçbir şeyi görmüyor. Zeyna'ya destek lazımdı.
dediğimde Alex arkamdaki sıraya oturup kulağıma doğru yaklaştı ve;

-Umarım ortalığı karıştırmamışsındır.

+Yanan bir yere benzinle gitmeyi severim.

-Bana bak!
diye sesini yükselttiğinde ona bakıp;

+Bakıyorum!
demiştim. Derinlerde bir yerde ıyi biri olduğuna eminim ama o iyi tarafını hiçbir şekilde göstermiyordu. Profesör anlatmasını yarıda kesip;

*Siz ikiniz dışarı!
dediğinde olduğum yerde sıçramıştım. Alex ayağa kalkınca ben de ardından kalktım ve sınıftan dışarıya çıktığım anda ;

+Bu senin yüzünden oldu farkındasın değil mi ?

-Eğer bana cevap vermeseydin dışarı atılmazdık!

+Ne yani? Suçlu ben miyim?

-Suçlu her zaman sen olacaksın.
diyip arkasına bakmadan gitmişti. Sinirden ne yapacagimi bilemez şekilde etrafa bakınırken Jake sınıftan çıkmıştı.