MARJİNAL: Uyumsuz

Bugün Ölmeyeceksin

Evvveettt Marjinal okuyucularım... Hepinize merhaba. Hemen yeni bölümü yazıp paylaştım. Umarım beğeneceğiniz bir bölüm olur.

Lütfen vote ve yorumlarınızı eksik etmeyin...

Laura'nın anlatımıyla;

"Lanet olsun!" demişti Diego ve Jake bir anda gözlerini açıp doğrulmuştu. Bakışlarını bize doğru çevirdiğinde gözlerinin kırmızı olduğunu görmüştüm. "O vampir oldu." diye devam etmişti Diego cümlesine.

Ben korkuyla Jake'e bakarken Diego konuşmaya devam etti. "Bakın ben... Yani... Nasıl oldu anlamadım. Normal şartlar altında benim kanımla iyileşmesi gerekiyordu. Muhtemelen bünyesi benim kanımı kabul etmedi ve---" diyemeden hızla ayağa kalkıp Diego'ya yumruk atmıştım.

"Senin yüzünden arkadaşım vampir mi oldu yani?" diye sinirle bağırarak sordum. Diego çenesini tutarak bakışlarını bana çevirdiğinde "Nasıl böyle bir şey yaparsın?" diye sordum.

"Jake ölmek üzereydi. Bir vampir kanı bir insanı iyileştirebilir ama---"

"Bu Jake'in iyileşmiş hali mi peki?" 

"Bak... Şu anki durumu ben de anlamadım." dediğinde sıkıntıyla tuttuğum nefesimi verdim, sakinleşmeliydim. Gözlerimi kapattım ve derin derin nefes almaya başladım. Sinirle gözlerimi açtığım anda iki elimi de havaya kaldırıp ona doğru ittim. Şu an Diego'nun bir yerlere çarpması gerekiyordu ama olmamıştı. 

"Bu da ne?" diye sordum şaşkınlıkla ellerime bakarken. Tezgahtaki bardaklara odaklanmıştım kırmak için ama yine olmamıştı. "Neler oluyor?"

"Yanılmıyorsam annem senin güçlerini almış."

"Ne?"

"Kara büyü yapınca başka biri oldun annem de bir nevi mezarından kalkıp senin güçlerini aldı ve muhtemelen de geldiği yere geri gitti." demişti. Cidden salak gibi öylece ona bakıyordum. Mezarından kalkıp geldi mi demişti o?

"Bu nasıl mümkün olabilir?"

"Hangi kısım? Mezarından kalkıp geldiği kısım mı? Güçlerini aldığı kısım mı?" diye sorunca ifadesiz bir şekilde suratına bakmaya devam ediyordum. O da benim bu halimi görünce konuşmasına devam etti; "Mezardan kalkma kısmını bilmiyorum, güç kısmına gelirsek annem cadıların başlangıcıydı yani bunu yapabilecek güce mevcut."

Jake'e gözüm kaymıştı. Kendi göz rengi yerini almıştı. Hemen yanına diz çöküp; "Jake? Nasıl hissediyorsun?" diye merakla sordum. Zeyna da diğer tarafında söyleyeceklerine odaklanmıştı. Ama galiba sabırsızdı. Zeyna Jake'in kolunu tuttu ve ardından bana dönüp;

"Hissedebiliyorum, korkuyor." demişti. Jake'e sarıldım.

"Hey! Merak etme. Biz yanındayız." 

"Laura?" dedi Jake.

"Efendim?" dedim sarılmaya devam ederken. 

"Uzaklaşsan iyi olur. Kendimi iyi hissetmiyorum." dediği anda ayrıldım. Bir vampire mi sarıldım? Ah Tanrım! Diego konuşmaya dahil olmuştu;

"Jake 24 saat içinde beslenmezse bu sefer temelli ölecek." dediğinde sinirle Diego'ya dönüp baktım. "Öyle bakmayı kes! Amacım arkadaşının hayatını kurtarmaktı. Eğer kanımı ona vermeseydim muhtemelen ölü kalacaktı." demişti. Evet... Yani küçük de olsa Diego'ya hak vermiştim şu an. Tanya'nın ölüm teorisi gerçek olmuştu. 23 yaşında öleceğimiz bir gerçekti ve Jake bugün 23 yaşına girmişti. Sırada Zeyna vardı, ardından da ben...