THE PANDEMONIUM WORLD (Completed)

Chapter 16: Preparation

JEWEL DEMI-LEIGH's POV

KAKALABAS ko lang ng classroom namin. Vacant time na kasi at naisipan kong lumabas.

Fresh pa sakin ang ginawa ni Death Glare kahapon. Pero hindi ko na yun ipinaalam sa mga kaibigan ko dahil hindi pwede.

Ayokong mag-alala sila sakin.

NAGLALAKAD lang ako ngayon sa hallway. Napapaisip kong pupunta ba ako sa office ni Jeonjey, or hindi.

Pero sa tingin ko dapat ako pumunta ngayon, dahil assistant niya ako at dapat nasa tabi niya lang ako palagi.

Kaso may problema eh. Yung problema sa pakiramdam na ko. Pero di ko dapat takbuhan 'to.

I should face it without fear para malaman ko kung ano ba talaga ang nagyayari sakin.

Tama! Dapat ko ngang harapin ang problema na 'to.

Nandito na ako sa office ni Jeonjey. Hindi na ako nag-abala pang kumatok sa halip ay pumasok nalang ako agad dito.

Nadatnan ko naman siyang nakaupo lang as always sa swivel chair niya at may sinusulat.

"Ohh nandito ka na pala." cold na wika nito na di man lang ako binigyan ng pansin.

"Natural na andito na ako dahil nasa harap niyo na ako eh." wika ko na halos pabulong.

"What did you say?" cold na tanong niya sakin habang naka kunot ang noo.

"Ahh wala. Ang sabi ko, may ipapagawa ba po kayo sakin?" sabi ko sa kanya with a fake smile.

"Amm yeah." wika niya.

"Ano po yun?" tanong ko.

"Sit down first." utos niya.

Kaya ayon umupo nga ako. At naghihintay sa sasabihin niya...

"Okay! Here." wika niya sabay abut sakin ng isang papel.

Ano ba naman 'to. Akala ko may sasabihin yun pala may ipapabasa lang sakin.

"Seriously!" gulat na sambit ko ng mabasa ito.

"Yeah! Iyan ang program sa gaganapin na induction party. And you're the emcee." sereosong wika nito.

"Pero bakit ako pa?" tanong ko dito.

"Cause I know that you can do it." sagot nito sakin.

"But---" pinutol niya ang sasabihin ko.

"No buts! Just take it." cold na wika nito..

Kaya di na ako naglakas loob na umangal pa...

He's the boss eh.

Nagulat nalang ako ng biglang lumapit ito sakin at hinawakan ang aking baba para i-angat ang mukha ko.

"Anong nangyari dito?" nag-aalalang wika nito habang nakatitig sa labi kong sugatan.

At sa mga oras na ito, bumibilis na naman ang tibok ng puso ko...

"A-ahh, w-wala yan. Nadapa lang ako." sagot ko sa kanya.

Na isinagot ko din sa mga kaibigan ko nung tinanung nila ako tungkol dito...

"Are you sure?" paninigurado nito.

"Ahh o-of course." utal na wika ko dito sabay iwas ng tingin.

Naiilang kasi ako sa ginagawa niya...

Concern ba siya sakin?

Nagulat nalang ako ng bigla niya akong yakapan kaya napasubsob ako sa dibdib niya at amoy na amoy ko ang pabango niyang sobrang bango.