THE PANDEMONIUM WORLD (Completed)

Chapter 03: V University School

JEWEL DEMI-LEIGH's POV

THERE is only one kind of shock worse than the totally unexpected: the expected for which one has refused to prepare.

Halos di ako makapaniwala sa aking mga nakita sa loob nito.

Linibot ko ng aking patingin ang buong paligigid nito.

Isang sobrang lawak na paaralan at matataas na building ang aking nakita na puro dim ang lahat ng glass window nito. Mukhang haunted school.

It is really a V University School?

Ohgad! Tila mali yata ang expectation ko. Yung akala mong isang palasyo na nakikita mo sa mga disney princess ang madadatnan mo, ngunit akala mo lang pala yun.

Well, makakakita ka lang naman dito ng isang napakalawak na paligid ngunit walang ka view-view at tatlong malaking at malawak na magkakatabing building.

Yung sa leftside hanggang tatlong palapag lang na may nakalagay na MINI MALL sa gitnang tuktuk.

Sa rightside naman ay hanggang limang palapag naman na may nakasulat na CONDOMINIUM sa gitnang tuktuk din.

At sa gitna naman ay hanggang sampung palapag naman at may nakalagay na V UNIVERSITY SCHOOL sa gitnang tuktuk din.

Normal lang siyang tignan at napakatahimik. Isama mo pa yung mga lifeless nature dito, walang ka view-view talaga.

Gaya nalang ng mga nadadaanan namin na mga puno sa may sidewalk nitong daan na tinatahak namin ngayon, wala ng dahon at tanging mga sanga nalang isama mo pa yung mga decayed plants.

So weird place huh.

Pero finally, nakapasok narin ako dito sa loob ng V University School na ito.

Kaso, nawala na ang pagka excite ko dahil sa maling expectation ko. Pero mukhang interesting naman.

"Ms. Jewel? nandito na po tayo sa main building nitong V University. Ihahatid ko lang po kayo sa Head Administrator Office saka ako babalik sa trabaho ko." wika nito sakin ng makarating kami dito sa sinasabi niyang main building nitong school.

At ang laki talaga at ang taas pa.

"Ah ganun ba. Sige po." nakangiting wika ko dito.

Then nagtungo na kami sa sinasabi niyang H.A Office.

Medyo nakakabingi ang katahimikan sa hallway na dinadaanan namin ngayon.

Tanging mga tunog lang ng sapatos namin ang maririnig na di naman kalakasan.

Ang weird talaga sa lugar na ito.

"Amm nga pala po, matanong lang. Ba't sobrang tahimik po ngayon dito?" basag ko sa katahimikan.

Nacu-curious na din kasi ako sa ka weirduhan dito at mas nagiging interested pa ako sa lugar na ito.

"Ah ganyan talaga dito, kapag oras na ng klase ay wala ka nang maririnig pang ingay." wika niya habang nasa likuran niya ako.

Nauuna kasi siya para sundan ko naman. So, it means nasa klase silang lahat. Wow huh, ganun ba ka decipline ang mga students dito. Amazing.