Oddana Z.M

13. Nadzieja

Wskazówki zegara wskazywały godziny wieczorne co oznaczało, że Zayn za nie długo się po mnie zjawi. Kate oczywiście już chodzi bez bluzki. W ogóle jej zachowanie jest dziwne. Wzięłam swoją piżame i udałam się pod prysznic. Zamknęłam drzwi i zaczęłam powoli się rozbierać

-O Zayn. Wiedziałam, że po mnie wrócisz

A tak się łudziłam, że zapomniał.

-Dotknij mnie jeszcze raz a wywioze cię za granicę i sprzedam. Paula gdzie?

-Ja jestem lepsza. Ze mną przynajmniej będziesz mógł się kochać a z nią nie.

Czemu poczułam coś takiego jak zazdrość?

-Czyżby?

-Tak. Kiedy chcesz, gdzie chcesz, jak chcesz i ile chcesz. Sam możesz wybrać

-A moja odpowiedź brzmi nigdy. Gdzie Paula?

-Poszła się umyć-odezwała się milcząca Sharon

-A okey. To ja wrócę za trzydzieści minut.

Rozebrana wrzuciłam swoje ubrania do jednego z trzech koszy. Fajna sprawa. Ubrania Kate są prane osobno od moich i Sharon, że Kate co chwila chodzi w innych ubraniach. Weszłam pod prysznic. Umyłam zarówno ciało jak i włosy moimi cudownym kosmetykami, które nawiasem mówiąc kupił Zayn.

Ciekawe skąd on je wziął. Bananowy żel pod prysznic i szampon. Ja ich nigdy nie byłam wstanie znaleźć a zawsze chciałam.

Wyłączyłam wodę. Wytarłam ciało, wysuszyłam włosy, umyłam ząbki i wyszłam z pomieszczenia. Zdążyłam tylko usiąść na łóżku jak do pomieszczenia wszedł Zayn. Spojrzał na mnie i uśmiechnął się.

-A miała nadzieję, że już nie przyjdziesz-odparłam idąc z nim do jego pokoju

-Naprawdę myślisz, że zrezygnuje z mojej nagrody?

-Tak

-Wybacz, że zniszczyłem twoje marzenia

-Zastanowię się. A tak przy okazji. Mam nadzieje, że na seks nie liczysz?

-Nie. Tylko na buziaka a na przyszłą żonę przystało

-Nie będzie buziaka

-A to niby dlaczego?

-Niby mam być twoja żoną a trzymasz mnie w zamknięciu jak jakieś zwierzę w klatce

-Dobra. Od jutro możesz chodzić swobodnie po całym domu

-Dziewczyny też?

-Dobra, niech ci będzie. Ale nie możecie opuścić domu

-Nawet na polko?

-Tak

-Dobra. Może tak być chociaż trochę ruchu będę mieć