Oddana Z.M

36. Powrót

Perspektywa Zayna

Po trzech dniach wróciłem do domu. Czując się podle. Po ostatnim razie jak uderzyłem Paule obiecałem jej i sam sobie, że więcej tego nie zrobię. Muszę popracować nad agresją. To nienormalne bym bił kobietę tylko dlatego, że mówi że nie jest moja.

-Szefie. Paula nic nie je odkąd wyszłeś

-Żartujesz?

-Nie. Zanosiłem jej posiłki trzy razy dziennie i zabierałem to samo co przynosiłem

-Miałeś jej coś teraz zanieść czy już byłeś u niej?

-Miałem jej zanieść śniadanie. Nie zamknął jej a mimo to nie uciekła

-Daj mi to. Zaniosę jej

Jason dał mi kanapki z czekoladą i sok. Weszłem do jej pokoju a ona siedziała na parapecie. Nawet nie spojrzała na mnie. Postawiłem talerz na szafce i stanąłem przy łóżku.

-Zjedz coś

Spojrzała na mnie. Zeszła z parapetu i rzuciła mi się na szyję. Oboje wylądowaliśmy na łóżku. Paula zamiast coś zjeść wtuliła się w moją klatkę piersiową i zasnęła.

Po kilku godzinach otworzyła oczy.

-Wyspałaś się?

-W końcu tak. Nie spałam trzy dni. Gdzie byłeś?

-W hotelu

-Myślałam, że przyjdziesz do mnie

-Miałem przyjść ale wkurwiłem się znacznie bardziej jak widziałem jak kucnełaś gdy spojrzałem w twoje okno. Stwierdziłem, że lepiej będzie jak nie przyjdę. Jeszcze znowu bym cię uderzył a naprawdę nie chce cię bić

-Nie doszło by do tego gdybym usunęła ten numer

-Skąd wiesz? A może gdybyś nie miała zapisanego wkurzył bym się bardziej

-Taka opcja też istnieje. Mieliśmy się wykąpać razem

-Wykąpiemy się dzisiaj a teraz wszystkie kanapki mają zniknąć

Paula spojrzała na talerz. Podniosła się, wzięła telerz i usiadła mi na kolanach. Gdybym ja był nią zapewne bym tego nie zrobił.

-Smakowało?

-Tak

-Chcesz jeszcze?

-Nie dziękuję

Odstawiła talerz i zrobiła coś co mnie zaskoczyło. A mianowicie pocałowała mnie.

Przez trzy dni nieobecności brakowało mi jej. Jeszcze nigdy nie tęskniłem tak za dziewczyną.