Monster In Me
Part 4
Seungri အသက်တောင်ပြင်းပြင်းမရှုရဲ..
မီးပိတ်ထားတာမို့ ကြောက်နေတာလေ..
Jiyong အိပ်သွားမှ မီးထဖွင့်မယ့်အကြံနဲ့
တိတ်တိတ်ကလေး ငြိမ်ပြီးစောင့်နေတုန်း
" Lee Seungri..."
ညင်ညင်သာသာအသံလေး..Jiyong ဆီက
ဒီလိုအသံမျိုး ခုမှပဲကြားဖူးတော့တယ်
" အင်း.."
" မင်း တကယ်ပဲ ငါတို့ငယ်ငယ်ကအကြောင်း
တွေကို မမှတ်မိတာလား "
" ငါ ဘုရားကျောင်းတံခါးမှာငုတ်တုတ်ထိုင်နေ
ခ့ဲမိတာကလွဲလို့ တခြားဟာတွေမမှတ်မိတော့
ဘူး မင်းကိုလည်းတကယ်မမှတ်မိဘူး "
" ခုနက..မင်းကို ငါ ငယ်ငယ်ကလုပ်တာတွေ
ကျ ဘယ်လိုသိတာလဲ "
" သြော်..ငါ အိမ်မက်မက်တာပါ..အိမ်မက်ထဲ
မှာငါ့အဖေကမင်းတို့အိမ်ကိုအလည်သွားမယ်
ဆိုပြီးခေါ်နေတာ မင်းကငါ့ကိုဇွတ်အတင်းနမ်း
လို့ ငါကမလိုက်ချင်ဘူးလို့ပြောနေတာလေ..
ဘာလဲ မင်း ငယ်ငယ်က တကယ်ပဲငါ့ကိုအနိုင်
ကျင့်ခ့ဲလို့လား.."
" မ...မဟုတ်ပါဘူး "
" ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါကွာ..ငယ်ငယ်ကိစ္စတွေပြန်
သိရတော့လည်း ဘာလုပ်မှာလဲ..ငါ့မိဘတွေမှ
မရှိတော့တာ..ဘုရားကျောင်းမှာဆင်းဆင်းရဲရဲ
နေခ့ဲရပေမယ့် ဦး ငါ့ကိုရှာတွေ့တာကိုပဲ ငါက
ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မင်းကိုရောပဲ..မင်းတို့သာ
ငါ့ကိုရှာမတွေ့ရင် ငါ အ့ဲမှာပဲနေနေရဦးမှာလေ
ငါ့ကိုခေါ်လာပေးတ့ဲအတွက် ငါ့တသက်လုံး
မင်းတို့ကိုကျေးဇူးကြွေးရှိနေပြီ "
Jiyong ဆီက ဘာအသံမှမကြားရတော့ဘူး..
ခဏလောက်တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ..
" မင်း ငါနဲ့လာအိပ်မလား "
" ဟမ်... "
Jiyong က သူ့ကုတင်ပေါ်ကနေထိုင်နေရင်း
အောက်မှာအခင်းနဲ့အိပ်နေတ့ဲ Seungri ကို
လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်..Seungri ကလည်း
ခေါင်းလေးထောင်ပြီး Jiyongကိုမော့ကြည့်ပြီး
" တကယ်လား..ငါအ့ဲပေါ်မှာတကယ်လာအိပ်
လို့ရလားဟင် "
" မင်း အိပ်ချင်ရင်လာအိပ်လေ..ဒါပေမယ့် ငါ့
ကိုလာမထိနဲ့ "
