Monster In Me
Part 7
" Seungri.."
" အင်း.. "
" ငါ ကျောင်းသွားတော့မလို့ "
" အင်း..သွားလေ "
" ဘာမှာဦးမလဲ..ဘာစားချင်လဲဝယ်ခ့ဲပေးမယ်
လေ "
" အမ်..စားတော့မစားချင်ပါဘူး တကယ်လို့
မင်း အားရင်လေ ငါ့ကိုကစားကွင်းကိုလိုက်ပို့
ပေးပါလား..ငါ တခါမှမရောက်ဖူးလို့ "
" သြော်..အ့ဲဒါဆို ငါ စောစောပြန်လာခ့ဲမယ်
နေ့လည်စာ စားပြီးတာနဲ့သွားမယ်လေနော်
မနက်ပိုင်းအတန်းကကျ ပျက်လို့မရလို့ပါ "
" အာ..ရပါတယ်..မင်းအားမှပါ အေးဆေး "
" အေး..သြော် ဒါနဲ့ မင်းမိဘတွေရဲ့ဓာတ်ပုံကို
ငါ့အမေဆီကတောင်းထားတယ် သူရှာကြည့်
ပေးမယ်တ့ဲ.."
" အေးပါ..ကျေးဇူးပါပဲကွာ "
" ရော့... "
Jiyong က သူ့အိတ်ထဲကနေ ပစ္စည်းတခု
ထုတ်ပေးလိုက်တယ်..လည်ကြိုးမျှင်မျှင်လေး..
Seungri က လက်လှမ်းယူလိုက်ပြီးကြည့်
တော့ မြင်ဖူးနေသလိုပဲ..RI ဆိုတ့ဲစာလုံးလေး
နှစ်လုံးလည်းပါတယ်..ရင်းရင်းနှီးနှီးကိုမြင်ဖူး..
တာ..
" ဒါက.."
" ဒါ..မင်းမိဘတွေမင်းကိုဆွဲပေးထားတာလေး
ကျောင်းမှာကျနေခ့ဲတုန်းက ငါသိမ်းထားတာ "
" သြော်..ကျေးဇူးပါပဲကွာ "
Seungri က မျက်ရည်တွေဝဲပြီး ဆွဲကြိုးလေး
ကို ကိုင်ကြည့်နေတယ်..Jiyong ကတော့
မျက်စိပျက်မျက်နှာပျက်နဲ့ သူ့ရှေ့ကထွက်သွား
ပြီ..
~ Appa..Omma
ငိုမိပြန်တယ်..စောစောစီးစီးငိုလိုက်ရလို့လား
မသိဘူး ခေါင်းကိုက်လာလို့ အခန်းထဲဝင်ပြီး
ကုတင်ပေါ်မှာ လှဲနေလိုက်ရင်း အိပ်ပျော်သွား
တော့..
...
..
.
" Lee Seungri..ငါ့နာမည်က Seungri လို့
ပြောနေတယ်လေ.. "
အခန်းတခုထဲရောက်သွားပြီး အပြင်ကတံခါး
ကို လော့ခ်ချလိုက်တ့ဲအသံ..
" အား....ကယ်ကြပါ...ကယ်ကြပါ...Appa
Omma...သား ကြောက်တယ်..."
မှောင်နေတ့ဲအခန်းတခုထဲမှာ ပိတ်မိနေတ့ဲ
Seungri လေး..ကြောက်လွန်းလို့ အသံကုန်
အော်ဟစ်နေပေမယ့် ဘယ်သူမှလာမကယ်..
