Monster In Me
Part 44
မင်းကို ငါ လည်းမလိုချင်ဘူး..သူများကိုလည်း
မပေးနိုင်ဘူး..Seungri..ဒါပေမယ့် ငါ မင်းကို
ချစ်နေတယ်ထင်ပါရဲ့..ဘယ်လိုပြောရမလဲ..
မင်းကိုပျော်စေချင်တယ် မင်းပျော်နေတာပဲမြင်
တယ် Seungri..ငါ မပိုင်ရလည်းပေါ့..မင်းက
ငါ့အတွက်မဟုတ်မှန်း ငါသိခ့ဲပေမယ့်လည်း..
လွန်ခ့ဲသော ၃ နှစ်...
Dong YongBae ရုံးခန်းထဲကိုဝင်လိုက်တော့
သူ့ရုံးခန်းက ပစ္စည်းတွေအကုန်ပြောင်သလင်း
ခါနေပြီ..ဘာမှလည်းမရှိတော့ဘူး..
~ ဟင်..ဘာဖြစ်တာလဲ..ငါ့ ရုံးခန်းက ဘာဖြစ်
သွားရပြန်တာလဲ..
" မန်နေဂျာချုပ်...မန်နေဂျာချုပ်..."
သူ့လက်ထောက်က သူ့ကို အော်ခေါ်နေရင်း
အနားကိုရောက်လာတယ်..
" အင်း..ငါ့ရုံးခန်းကဘာဖြစ်သွားတာတ့ဲတုန်း "
" ကျွန်မလည်း မသိဘူး..ရုံးခန်းကိုအပေါ်ထပ်
ရွေ့ထားတယ်တ့ဲ..ရုံးခန်းကတကယ့်အပျံစားပဲ
ခုနကပဲသွားကြည့်ခ့ဲလိုက်ပြီ မန်နေဂျာချုပ်မသိ
မှာစိုးလို့ လာခေါ်တာ "
" ရုံးခန်းကဘာလို့ရွေ့တာလဲ..ရုတ်တရတ်ကြီး
ရာထူးတိုးတာလည်းမဟုတ်ပါပဲနဲ့ "
" ကျွန်မ ကြားတာကတော့ ဝန်ထမ်းအသစ်
တယောက်လာမယ်တ့ဲ..ပြီးတော့ ရုံးခန်းထဲမှာ
စားပွဲတွေလည်းအများကြီး ကျွန်မတို့ဌာနတခု
လုံး အကုန်ရွေ့ရတာ.."
" ဟုတ်လား..အရင်ဆုံးသွားကြည့်တာပေါ့ "
YongBae စဉ်းစားနေလိုက်တယ်..သူဌေးက
သူ့ကို အစည်းအဝေးတွေမှာ မကြာခဏချီးကျူး
ပြီး သူ့လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ကိုသဘောကျခ့ဲတာ..
သိပ်မကြာသေးခင်က ရာထူးတိုးပေးတ့ဲအပြင်
ရုံးခန်းတခုကိုပါ သီးသန့့်ပေးခ့ဲလို့ သူများတွေ
မနာလိုတာတောင်ခံခ့ဲရသေးတယ် အခုရုံးခန်း
ကိုပြန်သိမ်းပြီး ဝန်ထမ်းအသစ် ရုံးခန်းအသစ်
ဆိုတော့ဘာတွေတုန်း ပြီးတော့ သူတို့ကုမ္ပဏီ
ထိပ်တန်းရာထူးတွေရဲ့ရုံးခန်းတွေက အကုန်
အပေါ်ထပ်တွေမှာရှိတာဆိုတော့လေ...
~ အပေါ်ထပ်ကိုရွေ့ရတယ်ဆိုတော့ တော်ရုံ
တော့မဟုတ်ဘူး..တခုခုပဲ..
