CHAPTER 49: Mastermind

1.1K 33 4
                                        

Steve's POV



I don't remember how many times I've been walking back and forth in the living area. I was anxious and feeling nervous because of what happened. I was busy biting the nail on my thumb while I was preoccupied with so much thoughts.

Hindi na namin alam kung sino at saan dinala ang mga bata. We don't know where to start. Ngayon pa na sapilitang kinuha mismo si Kaitlynn sa loob ng bahay nila. Nag-aalala na ang lahat sa kaligtasan nilang dalawa. Until now we do not have any lead whoever was the mastermind. We're waiting for a call at sana nga at kidnapped for ransom ito. It would he better if we put it that way. Because I know that they would not hurt them unless they have the money.

"Umupo nga kayong dalawa, Aiden at Jezreel!" Sigaw ni tita Suzette kaya napatingin kami sa kanya. "Please, calm down the two of you." She pleaded.

Reel was just like me. Hindi mapakali at halatang kinakabahan. Kung meron man ang mas natatakot dito ay siya iyon. Mga anak niya pareho ang nawawala. But I'm worried too. Anak ang turing ko kay Aiken at kahit na anong mangyari hindi magbabago iyon. Kaitlynn is my niece and I am worrying about her too.

"No, I can't. T-this is crazy.....!" Sigaw ni Reel kaya naman napatingin kami sa kanya.

"Reel, calm down." Lumapit ako sa kanya at mahinang tinapik ang balikat niya.

"Don't touch me!" He shove my hand off his shoulder. "How can I fvcking calm down if my children were missing?!" He shouted right in front of my face.

"Stop it, Jezreel!" Sigaw ni tito Jerwin.

"We have to think. Sa inaakto mo mahihirapan tayong mag-isip---" He cut what was I supposed to say again.

"Shut up! Wala kang alam. Hindi mo alam ang pakiramdam kasi hindi ka ama. Hindi ikaw ang nawalan! Kaya huwag ka huwag mo akong didiktahan sa gagawin ko." Mariin at galit na galit na sigaw niya.

"Ama rin ako!" Sigaw ko ng mapuno ako sa sinabi niya. "Hindi ko sariling laman at dugo si Aiken pero anak ko siya sa puso at isipan ko. Kaitlynn is my niece. So don't tell me I don't know how it feels when important people in my life were missing!" Sigaw ko bago umupo.

Nakita ko naman na natigilan siya at mukhang napahiya sa sinabi ko. Everyone in the room feel silent. Naiiyak na rin ang mga ina namin.

Dinaluhan agad ako ni Chan at tinapik sa balikat para pakalmahin. Hindi naman ako makikipag-away sa kanya eh. Ayokong makipag-away sa ganitong sitwasyon.

"Anak, calm down." Bulong ni mom bago hagudin ang likod ko para pakalmahin ako.

"I'm sorry, mom." I apologized.

"Bro, calm down. Just understand him. Hindi madali ang pinagdadaanan niya ngayon." Tinapik ulit ni Chan ang balikat ko. Tipid naman akong ngumiti sa kanya.

"Jezreel, sit down."

Our attention was averted to tito Jamie when he spoke up. Kakapasok niya lang sa living area at hawak pa ang cellphone niya. Reel followed tito like a child and sit beside her mother.

"I'm sorry. I was just w-worried." He replied in a shaky voice.

"Alam namin na sa lahat ng tao na nandito ay ikaw ang pinakanahihirapan. But I want you to consider us as well. We're worried too, but we are trying to calm ourselves. I got a call from my investigator. Sabi niya nakita daw na pumasok sa isang secluded village sa Malabon ang white van na kumuha kay Kaitlynn based on the CCTV footages na nakuha." We looked at him surprised.

Love The Second Time Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon