The Secret Thief & His Precious King [Completed]

Part-35 We Back to Home

Unicode
အပိုင်း-၃၅ အိမ်အပြန်ခရီး

ရှောင်းကျန့်နဲ့ရိပေါ် ညသန်းခေါင်ကျော်ပြီးအချိန်မှ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းသို့ပြန်လည်ရောက်ရှိကြပြီး မကြာခင် အာရုဏ်တက်ရန် အချိန်
မလိုတော့သောကြောင့် မိုးလင်းရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ရှောင်းကျန့် ဘုရားဆင်းတုတော်ရှေ့ လက်အုပ်ချီကာ မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေသောကြောင့် ရိပေါ် သတိပေးလိုက်သည်။
"ကိုကို ခဏလောက်တော့ အိပ်လိုက်ပါလား"
"မအိပ်တော့ဘူး ရိပေါ်လဲ မပင်ပန်းရောပေါ့ နားလိုက်လေ"
"ဟင့်အင်း ကိုကို့ဘေးနားမှာပဲနေပေးမယ်"

ရှောင်းကျန့် နှုတ်ခမ်းလေးကွေးရုံသာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့ကဘုရားဆင်းတုတော်ကို ပြန်ပြီး လက်အုပ်ချီကာစကားစလိုက်သည်။
"ရိပေါ် ကိုကိုတို့ ရှေ့လျှောက် လူတွေကိုဘယ်လောက်တောင် ထိခိုက်စေမယ်ထင်သလဲ"
"ကိုကို့အမှားမှ မဟုတ်တာ..."
"ဖြစ်နိုင်ရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ တစ်ယောက်ကလေးတောင် မထိခိုက်စေချင်ဘူး"
"စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့ ကိုကို ကျွန်တော်တို့ အထိအခိုက်နည်းအောင် ကြိုးစားကြတာပေါ့"
"အခုနေ အတိုင်ပင်အမတ်ကြီးတို့ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာကို အပေးအယူသွား
လုပ်ရင် နောက်မကျသေးဘူးထင်တယ်"
"ဘာကို အပေးအယူလုပ်မှာလဲ ကိုကို ဘုရင့်ရဲ့ ရာဇပလ္လင်နေရာကိုလား"
"ဘုရင်မဟုတ်ပဲ တစ်ခြားအရာဖြစ်ရင်လဲ ဖြစ်မှာပေါ့ ရိပေါ်"

ဒီအခြေအနေက ရိပေါ်ရင်ဘတ်ထဲကို တကယ်ပဲ မွန်းကျပ်စေသည်။ ကိုယ့်အသက် ကိုယ့်နေရာ ကိုယ့်ဘဝကို ရန်ရှာခံရတော့မယ့်သူက မဆိုင်တဲ့လူတွေထိခိုက်ကုန်မှာ စိုးရိမ်တွေဝေနေပြီး ရှေ့ဆက်ဖို့ တွန့်ဆုတ်နေတော့ ရိပေါ်ဘက်က နှစ်သိမ့်ပေးရန် နည်းလမ်းရှာမရချေ။ အတတ်နိုင်ဆုံး စကားကိုထိန်းကာ ရိပေါ်ပြောလိုက်သည်။

"ကိုကိုမထိခိုက်မှ တစ်သက်လုံး ကိုကိုတန်ဖိုးထားရတဲ့အရာတွေ မထိခိုက်အောင် ကိုကိုက ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာလေ"
"ကိုကိုသာရှေ့က ကာကွယ်ရင် တကယ်ပဲ အားလုံးအဆင်ပြေသွားမှာလား"
"အင်း ကိုကို သန်မာဖို့လိုတယ် အားအင်အပြည့်နဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့လိုတယ်"
"အင်း"
"ကျွန်တော်တို့ အနာဂတ်အတွက်ပဲတွေးရအောင်ကိုကို"
"အင်း..ကိုကိုတစ်ယောက်တည်း ခဏလောက်နေခွင့်ပြုပါလား ရိပေါ်"
"ကောင်းပါပြီ ကိုကို"