The Secret Thief & His Precious King [Completed]

Part-11 I can't wait to meet you

Unicode
အပိုင်း - ၁၀ တွေ့ဆုံဖို့ အချိန်မဆွဲလိုပါ

ညသန်းခေါင်ယံ နန်းတွင်းထဲတွင် ဝမ်ရိပေါ် အစောင့်ရဲမက်လိုလို
ကင်းလှည့်သလိုလို ညတာဝန်ကျသလိုလို လှည့်ပတ်နေသည်။
အကြောင်းရင်းက ဘဏ္ဍာတိုက်စိုး၏ စာရင်းစာအုပ်အားခိုးယူကြည့် ရန်ဖြစ်သည်။
ရှောင်းကျန့်မရှိတဲ့ ကာလပတ်လုံး နန်းတော်ထဲ စာကြည့်ဆောင်, စာရင်းထားသိုခန်း, ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲထိ မွှေနှောက်ရှာသော်လည်း မတွေ့ချေ။
ဒီရက်ပိုင်းရမှ ရှောင်းကျန့် ပြန်လာရင် စာအုပ်ပြကာ တိုက်စစ်ခိုင်းပြီး လိုတာ မှန်သမျှ အရေးယူခိုင်းရမည်။

ဘဏ္ဍာတိုက်စိုး၏ အလုပ်ခန်းသို့ ယခင်နေ့တွေက ဝင်ဖို့ အခွင့်မသာခဲ့ပေ။ အစောင့်အမြဲရှိတာကော ဘဏ္ဍာတိုက်စိုးက နေနေ့ညညရှိနေတာကောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဒီညတော့ ဘဏ္ဍာတိုက်စိုး အိမ်ပြန်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် မရရအောင် ဝင်ရှာရမည်။

ဝမ်ရိပေါ် နန်းဆောင်ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကြည့်လိုက်ကာ အစောင့်ရဲမက်အား အနောက် မျက်နှာအား အိပ်ဆေး အဝတ်နဲ့ အုပ်လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်း လဲကျသွားမှ လူမရိပ်အာင် နန်းဆောင်သော့အားဖောက်ဖွင့်ကာ အထဲသို့သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် စာရင်းစာအုပ် ရှာဖွေခြင်းလုပ်ငန်းအား စတင်လေတော့သည်။

ဝမ်ရိပေါ်ရှာနေတာ သုံးနာရီနီးပါးရှိပြီဖြစ်သော်လည်း
စာရင်းစာရွက်အချို့နှင့် စာရင်းစာအုပ်အဟောင်းများသာတွေ့ပြီး
ယခုလက်ရှိ စာရင်းစာအုပ်ကို မတွေ့ရပေ။ သို့သော် အံဆွဲထဲမှ ရွှေချောင်းအချို့တွေ့ခဲ့သည်။ နန်းတော်ထဲမှာတောင် ဘုရင့်ဘဏ္ဍာတွေကို ခိုးထားရဲပြီး တော်တော် သတ္တိကောင်းသော ဘဏ္ဍာတိုက်စိုး ဖြစ်လေသည်။ ဝမ်ရိပေါ် မယူခဲ့ပဲ ဖမ်းတဲ့အချိန် သက်သေရအောင် ဒီတိုင်းထားခဲ့လိုက်သည်။

ဝမ်ရိပေါ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ထိုင်ချကာ ဘယ်လိုများတွေ့အောင်ရှာရမလဲဟု အကြံထုတ်နေသည်။ မကြာခင် အစောင့်ရဲမက်က ပြန်နိုးလာရင် ဝမ်ရိပေါ်မိသွားမည်စိုး၍ အမြန်ပြန်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။
ဝမ်ရိပေါ်ပြန်လာရင်း စဉ်းစားနေပြီး စာရင်းစာအုပ်က ဘဏ္ဍာတိုက်စိုး အိမ်တွင်လဲမရှိ အလုပ်ခန်းတွင်လဲမရှိ နန်းတွင်းလဲနှံ့နေပြီး နောက်ဆုံးတစ်နေရာသာ ကျန်တော့သည်။
မနက်ဖြန်တော့ အမတ်ကြီး အလုပ်ခန်းသာ ဝင်ရှာရန် ဝမ်ရိပေါ် စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်၊

ရှောင်းကျန့်တစ်နေ့တစ်နေ့ နန်းတွင်းအပြင်ထွက်လေ့လာလိုက်
ညဘက် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ ကခုန်ပွဲတွေ ကျင်းပလိုက်နဲ့ စိတ်တော်တော်ညစ်နေပြီဖြစ်သည်။ နဂိုတည်းက ဝါသနာမပါတာရယ် နန်းတော်ပြန်ချင်နေတာရယ်ကြောင့် ထိုညစာစားပွဲ ထိုကပွဲတွေကြားထဲ ဘယ်လိုမှမပျော်နိုင်ပေ။
ယခုညတော့ ခေါင်းကိုက်တယ်ဟု အကြောင်းပြကာ စောစောနားနေဆောင်သို့ ပြန်လာပြီး စာဖတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် အပြင်က ရှန့်ကုန်းကုန်းမှ
"အရှင်မင်းကြီးအား ပြုစုရန် နန်းတွင်းက လူလွှတ်လိုက်ပါတယ်"
"ဝင်လာခဲ့ပါ"

ရှောင်းကျန့်တွေးလိုက်သည်က ဆေးဆရာ သို့မဟုတ် အနှိပ်သည်ဖြစ်မည်ဟု
ထင်လိုက်သော်လည်း.

"အရှင်အား ရှင်းလု ဂါရဝ ပြုပါတယ်.အရှင်ခေါင်းကိုက်သက်သာအောင် ပြုစုပေးပါရစေ"

ရှောင်းကျန့် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ ရှင်းလုဆိုတာ မင်းကြီး၏ တူမတော် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် မိမိအား ပြုစုဖို့ လွှတ်လိုက်လေသနည်း။

ရှင်းလုသည် ဘုရင့်အနောက်ကို လာကာ ရှောင်းကျန့်နားထင်အား စတင်နှိပ်နယ်လေတော့သည်။

"ရပါတယ် ကိုယ်တော် သက်သာနေပါပြီ အိပ်တော့မလို့ပါ"
"ဒါဖြင့် ရှင်းလု အဖော်ပြုပေးမယ်လေ"

အနှီအမျိုးသမီးမှာ ပြောလဲပြော အပေါ်ဝတ်ရုံကိုလဲ ဆွဲချွတ်လိုက်လေသည်။
နဂိုတည်းက အပါးသားဝတ်လာပြီး
အပေါ်ဝတ်ရုံချွတ်လိုက်သောအခါ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ကောက်ကြောင်းက အလွန်ပင် ထင်းလင်းနေသည်။ ရှောင်းကျန့် မကြည့်မိအောင် မျက်နှာလွှဲကာ.

"ကိုယ်တော် အိပ်တော့မှာမို့ ရှင်းလုလဲ ပြန်ပါတော့"
"ရှင်းလု ဒီည မင်းကြီးနဲ့ အတူရှိပေးပါ့မယ်"

ရှင်းလုမှာ ရှောင်းကျန့် ပခုံးမှပွတ်သပ်နေပြီး အပေါ်ဝတ်ရုံအားချွတ်ရန် လက်တို့က လှုပ်ရှားနေသည်။ ရှောင်းကျန့် အတန်ငယ်ဒေါသထွက်လာသည်။
ကိုယ့် နန်းတော်ကိုယ်မပြန်ရရုံမက တူမလုပ်သူကပါ လာမြူစွယ်နေပြီး သူ့ကို အဘက်ဘက်က ချောင်ပိတ်ထားသလိုခံစားရသည်။

"ရှင်းလု ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်ပါ
ကိုယ်တော်တစ်ယောက်တည်း အနားယူပါရစေ"

တစ်ဆက်တည်း အသံကျယ်လောင်စွာဖြင့်အပြင်အား..

"ရှန့်ကုန်းကုန်း အရှင်မင်းကြီးရဲ့ တူမတော် ပြန်မယ် တရိုတသေ လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါ"

ရှင်းလုမှာ ဒေါသအတန်ငယ်ထွက်သွားသလို အပေါ်ဝတ်ရုံအား ပြန်လည်ဝတ်ဆင်ကာ ရှောင်းကျန့်အား တစ်ချက်မျှ စူးရှစွာကြည့်ပြီး ပြန်ထွက်သွားသည်။
ရှောင်းကျန့် ထိုအမျိုးသမီးပြန်ထွက်သွားမှ သက်ပြင်းရှည်ပြီးချပြီး မနက်တော့ ရအောင်ပြန်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ဝမ်ရိပေါ် နေ့ခင်း နန်းတွင်းထဲ အမှုထမ်းများ ထမင်းစားကြ အနားယူနေကြတဲ့အချိန် ဘုရင့်အတိုင်ပင်ခံ အမတ်ကြီး အလုပ်ခန်းထဲ လာရောက်မွှေနှောက်ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်သည်။
ပေါ်ပေါ်တင်တင်ထားမည်မဟုတ်၍ အတော်ပင်ရှာယူရသည်။
နောက်ဆုံးတော့ အမတ်ကြီးအကျင့်အတိုင်း စာအုပ်စင်၏နောက်မှထွက်လာသည်။
ဝမ်ရိပေါ်စာရင်းစာအုပ်အားအကျီထဲထည့်၍ ထွက်ရန်ပြင်လိုက်စဉ်...

"အရှင်မင်းကြီး မနက်ကတစ်ဖက်နိုင်ငံကထွက်လာပြီတဲ့"
"သန်ဘက်ခါမှ မဟုတ်ပေဘူးလား"
"ဒီနေ့ ပြန်လာမယ့်အကြောင်း စာချွန်လွှာစစ်သည်ကို ညက လွှတ်လိုက်ပါတယ်"
"သိပြီ သိပြီ"

ဝမ်ရိပေါ် လူသံကြား၍ စာအုပ်စင်အနောက်ပုန်းလိုက်သည်။
သို့သော် အမတ်ကြီးမှာ စာအုပ်စင်ဆီသို့လျှောက်လာ၍ ဝမ်ရိပေါ် နှလုံးခုန်ရပ်မတတ် အသက်ပင်မရှုရဲပေ။ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီး ဝမ်ရိပေါ်ပုန်းနေသည့် စာအုပ်စင်ဘက်အခြမ်းသို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းမျှသာ လိုတော့သောအချိန်တွင်

"အမတ်ကြီး မယ်တော်က အခေါ်လွှတ်လိုက်ပါတယ်"
"ကောင်းပြီ အခုလာခဲ့မယ်လို့"

အမတ်ကြီးထွက်သွားမှ ဝမ်ရိပေါ် အသက်ရှုရဲတော့သည်။ မိသွားလျှင်တော့
မိမိအဖြစ်ကို မတွေးရဲပေ။
နန်းတွင်းမှ အရှက်ကွဲအကျိုးနည်းစွာထွက်ရမည့်အပြင် မိမိ၏ လျို့ဝှက်သောနတက်လုံးဘဝပါ ပေါ်ပေါက်သွားနိုင်သည်။ အဲ့ဒီအခါ ကိုကို့ကို ဘယ်လိုမျက်နှာပြရမလဲ။
ကိုကို့ အပေါ် ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် အမှောင်ဘက်ခြမ်း သူခိုးဘဝဆိုတာကို ဖုံးကွယ်ထားချင်သည်။

"ဒါနဲ့ ကိုကိုက ဒီမနက်ပြန်လာပြီတဲ့လား
ဒါဆို မနက်ဖြန် ရောက်မှာပေါ့"
ဝမ်ရိပေါ် အချိုသာဆုံးပြုံးလိုက်ပြီး ရွှင်လန်းတက်ကြွစွာ အမတ်ကြီး အလုပ်ခန်းမှ ထွက်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက်နိုင်ငံက ထွက်လာတဲ့လမ်းမှာ အလွန်နှေးနေသည်ဟု ရှောင်းကျန့်ထင်မိသည်။ မနက်က ရုတ်တရက် ပြန်မည်အကြောင်းတော့ တစ်ဖက် မင်းကြီးက မျက်နှာပျက်သွားသော်လည်း အသာတကြည် လက်ခံလို့ စိတ်အေးရသည်။

"မျက်နှာပျက်တာကလဲ ရှောင်းကျန့် ညက သူ့တူမကို နှင်ထုတ်ထားသည်မလား"
ကိုယ်မှ ထိုအမျိုးသမီးကို စိတ်မဝင်စားတာ မတတ်နိုင်ပေ။

ရှောင်းကျန့် နေ့တစ်ဝက်ခန့်ကြာတော့ ဘယ်လိုမှ စိတ်မရှည်တော့ပေ။
ဝေါယဉ်အား ရပ်ခိုင်းပြီး အပြင်ဘက်သို့ထွက်လိုက်သည်။

"ဘာများ အလိုရှိလို့ပါလဲ အရှင်မင်းကြီး"
"ငါကိုယ်တော့်ကို မြင်းတစ်ကောင်ပေး
ကိုယ်ရံတော်နှစ်ယောက်ရယ် ရဲမက် သုံးယောက်ရယ် ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့.ရှေ့က နန်းတော်ပြန်နှင့်မယ်
မောင်မင်းတို့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ နောက်ကလိုက်ခဲ့"
"အန္တာရယ်များပါတယ် အရှင်မင်းကြီး"
"ကိုယ်ရံတော်တွေကော ရဲမက်တွေကော ပါတာ
ကိစ္စ မရှိဘူး..မြန်မြန်သွားမယ်"

နန်းတော်မှာ ရှောင်းကျန့်ကို နိုင်တဲ့သူမှာ မယ်တော်ကလွဲ၍ မရှိသဖြင့် နောက်ဆုံးမြင်းကော ရဲမက်တွေကောထည့်ပေးလိုက်ရသည်။

ရှောင်းကျန့် မြင်းအား ဒုန်းစိုင်းစီးကာ ခရီးအပြင်းနှင်ခဲ့ပြီးနောက်
ညဦးအချိန်တွင် နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ဝမ်ရိပေါ် ညနေတာဝန်ချိန်ပြီး၍ အိမ်ပြန်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း စိတ်စောနေသဖြင့် စာရင်းစာအုပ်အား မနက်ရှောင်းကျန့်ရောက်လာလာခြင်းပေးမည်ဟု မဆိုကာမပြန်ဖြစ်ပေ။

ညဦးအချိန်လောက်
အရှင်မင်းကြီး ပြန်ရောက်သည်ဆိုသော သတင်းကြောင့် ဘုရင့်နန်းဆောင်သို့ အပြေးအလွှားသွားလိုက်သည်။

ဘုရင့်အိပ်ဆောင်ရှေ့တွေ ကိုယ်ရံတော်နှစ်ယောက်သာ တွေ့ပြီး ရှန့်ကုန်းကုန်းကိုတော့ မတွေ့ပေ။
ဝမ်ရိပေါ် စုန့်ကျိရန်အား အကြောင်းကြားပေးရန်ပြောသော်လည်း
ကိုယ်ရံတော် ရှင်းယောင်ဆိုသူမှ...

"မင်းကြီး ခရီးပန်းလာတယ် မနက်မှလာပါ"
"ခေတ္တ တွေ့ပြီး ပြန်မှာပါ"
"အရေးကြီးကိစ္စရှိရင် ပြောပါ မရှိရင် တွေ့ခွင့်မရပါဘူး ပြန်ပါ"

ဝမ်ရိပေါ် စိတ်တော်တော်ညစ်မိသည်။ တွေ့ချင်ပါတယ်ဆိုမှ သူက အရစ်ရှည်နေသည်။
"ကိုကိုက ငါ့ကိုတွေ့ရင် အမောတောင်ပြေသွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်ချင်သော်လည်း မြိုသိပ်ထားရသည်။

"အရှင်မင်းကြီးက တွေ့ခွင့်မပေးရင်ပြန်ပါမယ် အကြောင်းကြားပေးပါ"
"မရဘူး ပြန်ပါ"

ဝမ်ရိပေါ်တို့ အခြေအတင်ဖြစ်နေကြပြီး စုန့်ကျိရန်မှာလဲ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိပဲ
ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေသည်။
ထိုစဉ် ဘုရင့် အိပ်ဆောင် တံခါးပွင့်လာပြီး

"ဝမ်ရိပေါ် အခု ဝင်ခဲ့"
"အမိန့်အတိုင်းပါ ကို..အရှင်မင်းကြီး"

ဝမ်ရိပေါ် မှိုရသလိုမျက်နှာပေးဖြင့် ကိုယ်ရံတော် ရှင်းယောင်အား တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဝင်သွားလိုက်သည်။ အထဲရောက်တော့ ကိုကိုက လက်ဆန့်တန်းပေးသဖြင့် အလိုက်သင့်ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝင်ပြီး

"အရမ်းလွမ်းနေခဲ့တာ ကိုကို"
"ကိုကိုလဲ အရမ်းလွမ်းတယ် ရိပေါ်"
-----------------------------------------------
Phoo