The Secret Thief & His Precious King [Completed]

Part-6 Promise

Unicode

အပိုင်း- ၆ ပထမဆုံးကတိ

"မင်းငါ့ အနားရှိဖို့ ခိုင်လုံတဲ့
အကြောင်းရင်း သေချာပေါက် ရှိရမှာလား"

လရောင်အောက် အရောင်တလက်လက်ထနေတဲ့ မြစ် ကမ်းဘေးက ကျောက်တုံးတွေပေါ်မှာ လူနှစ်ယောက်ထိုင်နေကြသည်။
တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အချင်းချင်း စကားမပြောဖြစ်သေးပဲ
တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ မြစ်ရေပြင်ကိုငေးကာထိုင်နေကြသည်။

ဝမ်ရိပေါ် ရုတ်တရက် အပေါ်ဝတ်ရုံကို ချွတ်ကာ ရှောင်းကျန့်ပခုံးမှ ခြုံပေးလိုက်သည်။
"ညလေအေးပါတယ် အရှင်မင်းကြီး ခြုံထားပါ"
"မောင်မင်းကော မ​​အေးဘူးလား"
"ကျွန်တော်မျိုးက ကိစ္စ မရှိပါဘူး အရှင်မင်းကြီးသာခြုံထားပါ"

ရှောင်းကျန့် ခြုံထားလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"ငါကိုယ်တော့်ကို ဘာလို့တွေ့ချင်တာလဲ မောင်မင်း"
"မင်းကြီးကိုတွေ့ဖို့ အကြောင်းပြချက် လိုလို့လား"
"ဟင်...မင်းပဲ အရေးတကြီး လျှောက်တင်စရာရှိတယ်ဆို"

ဝမ်ရိပေါ် ဘေးဘက်လှည့်လိုက်ကာ ရှောင်းကျန့် မျက်နှာကို ငေးကြည့်ရင်း
"ကျွန်တော်မျိုး ပေးတဲ့ အကြံဉာဏ်ကို အရှင်မင်းကြီး လက်ခံမှာလား"
"ကောင်းတဲ့အကြံဉာဏ်ဆို
ကိုယ်တော် စဉ်းစားကြည့်မယ်လေ"
"အရှင် ဘာလို့အနားမှာ ကိုယ်ရံတော်မထားတာလဲ.ကိုယ်ရံတော် မရှိပဲ ဘာလို့ မြို့ထဲထွက်ရတာလဲ.ကိုယ်ရံတော် ထားသင့်တယ်ကော မထင်ဘူးလား.ကိုယ့်ဘာသာ ကာကွယ်ဖို့ ကိုယ်ခံပညာ မသင်ထားဘူးလား.."

ရှောင်းကျန့် အံ့သြမှင်သက်သွားသည်။
"ဘုရင်ကိုများ မေးခွန်းတွေ တရစပ်မေးရဲတယ်ပေါ့"
တစ်ခြားသူသာဆို တစ်ခုခု ပြန်ပြောမိလိုက်မှာ ဖြစ်သော်လည်း"ဝမ်ရိပေါ်မို့ ဝမ်ရိပေါ်မို့
သည်းခံလိုက်တာနော်..ဟင်း"

"မောင်မင်း မေးတာ ဘယ်လိုဖြေရမလဲ
များလွန်းလို့ ကိုယ်တော်တစ်ခုချင်းပြောပြမယ်.
ကိုယ်ရံတော်က အနားမှာထားဖို့ လူလျာထားပြီးပြီ..
ကိုယ်ရံတော် မပါပဲ အပြင်ထွက်တာ မိုးခေါ်ဖို့ အလျင်လိုနေလို့..ကိုယ်ခံပညာ မသင်တာက စိတ်မဝင်စားဘူး.စာအုပ်တွေပဲဖတ်ရတာ သဘောကျတယ်..ဘာသိချင်သေးလဲ."