Completed | Raw/Unedited
She said she's still confused of what was happening around her... but little did she knew, she's been sacrificing and suffering from her disorder and even though she's sassy and bitchy, there's always been a part of her that...
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Soundtrack: Likey by Twice (EnglishCover)
Chapter 28: We Like Each Other
Rosea's Point of View
Hinawakan niya ang panga ko at iniharap sa kanya.
"I think..." tumigil muna siya bago ulit nagsalita. "I like you, Rosea." Nagulat ako sa sinabi niya. Palakas ng palakas ang tibok ng puso ko. Gusto niya ako?
"Uhh, no. I mean, I like you, Rosea." Pagtatama niya kaya lumayo ako ng kaunti para mawala ang pagkakahawak niya sa panga ko at saka napahawak sa dibdib ko.
"Hindi ko alam pero pakiramdam ko gusto kita. Yun kasi ang sinasabi ng puso ko." Sabi niya.
"Nic... " tawag ko ulit sa pangalan niya. Yun lang talaga ang nakaya kong isabi dahil umurong lahat ang dapat sasabihin ko sa kanya.
"Nagulat ba kita? I need to confess this to you dahil hindi talaga ako patatahimikin nitong isip ko. Pabalik-balik kasi siyang tanong ng tanong kung gusto ba talaga kita." Sabi niya. So he was thinking me all the time. I can't believe that he actually likes an annoying girl like me. Okay, I admit it, I am annoying but I tried to deny it before until I realize that I am annoying just like Lei said to me.
He likes me... but do I actually like him too?
Katulad niya, palagi ko rin siyang nasa isip at tinatanong ako ng isipan ko kung gusto ko ba talaga siya. Naguguluhan ako nung una pero narealize ko na ngayon na... gusto ko siya. Napatunayan ko kahit sa isipan at sa puso ko na siya talaga ang gusto ko. May crush ako nung una palang ako sa Valzon Academy nag-aaral pero hindi ganun kabilis ang tibok ng puso ko nun, iba si Nic eh.
"Rosea... " pagkasabi niya ay hinawakan ng isang kamay niya ang kamay ko at ang isa naman ay hinawakan niya sa pisngi ko. "Do you like me too? Do you feel the same way as I do?" Tanong niya. Ano ba namang klaseng tanong 'yan? Hindi pa ako handang sasabihin sa kanya ang nararamdaman ko but since tinanong niya ako ngayon, baka ito na lang ang oras na kailangan ko talagang isabi sa kanya ang nararamdaman ko.
"Hmm?" Naghihintay siya sa sagot ko. Napabuntong-hininga muna ako bago sumagot.
"I think... I like you too." Sagot ko kaya nagulat siya at napatayo, then ang sunod na nangyari ay nagsusumigaw siya sa tuwa kaya hinatak ko siya pabalik para mapaupo siya at para mapatakip ko ang bibig niya. Kung anu-ano na ang mga sinisigaw niya. Nakakahiya na tuloy. Baka marinig ni Tita ang pinagsisigaw niya.
"No, I mean, I like you. Not thi—" bago pa ako makapagpatuloy sa pagsasalita ay hinawakan niya ang pisngi ko at dahan-dahang iniharap sa kanya.
"A-Anong gagawin mo?" Kinakabahan kong tanong pero imbes na sumagot siya ay inilapit niya ang mukha niya sa'kin at dahan-dahang inilapat ang labi niya sa labi ko.
