Completed | Raw/Unedited
She said she's still confused of what was happening around her... but little did she knew, she's been sacrificing and suffering from her disorder and even though she's sassy and bitchy, there's always been a part of her that...
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Chapter 31: Everyday Visit
Clark's Point of View
Ilang araw na akong pabalik-balik sa ospital at umaasang magiigsing na si Lei kapag palagi akong pumupunta doon. Pero hindi iyon nangyari. Hindi pa din nagigising si Lei.
Kung sakali mang magigising ka, Lei kahit imposible pang magising ka, dito ako magcoconfess sayo sa totoo kong nararamdaman para sayo. Kung sakali man...
Kapag pumupunta ako sa ospital, magdamag kong inalagaan si Lei kahit hindi pa siya gising. Kaya kapag uuwi ako ay gabi na o bukang-liwayway na which lead mom and dad worried about me, so kailangan kong mag-explain sa kanila kung bakit uuwi ako ng gabi o bukang-liwayway na.
Ang hirap naman ng sitwasyon ko, pero mas mahirap ang sitwasyon ngayon ni Lei.
Nandito ako ngayon sa labas ng kwarto ni Lei, handa ng buksan pero meron akong narinig na nag-aaway sa loob mismo ng kwarto niya. Nag-aaway ngayon si tito at tita tungkol sa isang bagay, kay Lei.
Hinayaan ko munang magpalipas dito sa labas dahil kung maiistorbo ko sila ay baka mapagbuntungan pa ako ng galit nila, lalong-lalo na si tita. Gusto ko ding marinig ang kung ano mang pinag-aawayan nila.
"How can you do this to your child, Olivia?!" Sigaw na tanong ni tito.
"She's not my child, Rei! She's just an orphan who have adopted by you!" Sigaw naamn pabalik kay tita.
So, hindi niya pa rin matanggap na anak niya si Lei kahit hindi naman totoong anak nila si Lei. It's so insane.
"Adopted! So, she's a Dizon. I adopted her because we don't have our own child and I pity her because she's an orphan that's why I adopted her!" Pagpapaintindi ni tito.
"You pity her because she's an orphan that's why you adopted her?! I can't believe this!" Tita said in disbelief.
"Not just pity, Olivia. Another reason is that we don't have our own child! Do you understand me?!" Sabi ni tito.
"We can make a child, Rei. Are you serious?! We can make a child but instead you adopted an orphan?! That's disgusting!" Tita said hysterically kaya nagkuyom ang kamao ko.
How dare you to say that to Lei, she's out of it. And what do you mean by disgusting? Orphans are not disgusting, they're sweet, caring, kind, and industrious so don't you say that orphans are disgusting because I'm one of them too.
"Disgusting?! Your attitude is disgusting, Olivia! Kahit ano pang sabihin mo, anak natin si Lei at hindi na 'yon mababago pa!" Sigaw ni tito and that was the end of the conversation.
Dahil pagkatapos ng naging away nila ay lumabas si tito pero nagulat siya ng makita ako. Natutuliro niya akong tinignan at kinakabahan baka dahil narinig ko ang away nila.