Completed | Raw/Unedited
She said she's still confused of what was happening around her... but little did she knew, she's been sacrificing and suffering from her disorder and even though she's sassy and bitchy, there's always been a part of her that...
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
Last Chapter
Chapter 60: Meant to Be
Clark's Point of View
Napangiti na lang ako dahil sa kanya habang nakikipagngitian sa mga magulang niya. What a wonderful sight to see her smiles and laughters everyday. How I love this woman so much. Kahit nanliligaw pa ako sa kanya, wala lang 'yon sa'kin kasi ang importante ay mahal ko siya at ginagawa ko ang lahat ng tama para sa kanya, kahit pa wala pang kasiguraduhan na sasagutin niya ako at masusuklian niya ang nararamdaman ko para sa kanya, masaya pa rin ako atleast I tried again to court her, to be in her life and her heart.
After what I have discovered and knew about my parents, after some months I learned to forgave Tita Olivia of what she did to my parents before. Lei forgave Tita Olivia too. Because I can see on Tita Olivia that she'd regretted what she have done before to my parents and what she did to Tita Kierra. Minsan wala namang masama kung magpatawad, basta magbabago lang ang pinapatawad mo. Kung magpapatawad ka man o humingi ng tawad dapat may buo ka ng desisyon para sa sarili mo. I decided to forgave Tita Olivia not because I pity her, but I can see she regretted at nagbabago na siya. Past is past, let's move on to the present and to the future.
"Inlove na inlove kahit manliligaw pa rin, ah?" Bigla na lang merong umakbay sa'kin saka tinatanong ako ng nanunudyo. Panira ng moment talaga itong si Nic.
"Ewan ko sayo," sabi ko saka binatukan siya at iniwan na lang siya doon at lumapit kay Lei na ngayo'y katatapos lang na makipag-usap kay Tito Rei at Tita Olivia. Si Tita Kierra naman ay may dala-dalang papeles sa isang tabi at napansin ko sa dala-dala niyang papeles na birth certificate? Birth certificate 'to ni Lei. Ipapaasikaso ba ni Tita ang apilyedo ni Lei?
"Hey," tawag ko kay Lei kaya tumingin siya sa'kin saka nginitian ako.
"Oh, Clark. Ikaw pala 'yan. Pwede mo ba akong tulungang dalhin yung mga box patungo sa kotse ni dad? Pupunta kasi kami ngayon sa bahay-ampunan para mamigay kami ng pangangailangan sa mga bata. Tutal, doon din naman tayo nakatira noon. Gusto mo bang sumama?" Aniya kaya tumango ako.
"Sure, no problem. Sasama ako, namiss ko din sila Sister Martha at Sister Mary eh. Matagal ko na din silang hindi nakita magmula nung bumisita kami saglit nila dad at mom at mamigay ng donasyon sa orphanage." Sagot ko.
"Namiss ko din sila, oh sige na. Buhat ka na dyan." Aniya. Nilipat niya ang usapan sa pagbubuhat ng karton kaya napailing-iling na lang ako saka binuhat na ang isang box.
"At ikaw din Nic, magbuhat ka rin nito. Mukhang wala ka nang ginagawa eh!" Pasigaw na sabi ni Lei kay Nic kaya lumapit si Nic sa pwesto namin saka binuhat niya yung isang karton din.
At saka na kami pumunta sa kotse ni Tito Rei habang buhat buhat ang karton na dala namin.
Pagkatapos nang araw na 'yon ay puno kami ng kasiyahan at galak sa isa't-isa habang nandoon pa rin kami sa orphanage. Nakikipagsayawan kami sa mga bata at nakikipaglaro rin. Nakakatuwang tignan ang mga bata. Lalong-lalo na ang kalaro at kasayaw ng mga bata. Ang babaeng mahal ko. My love for her is not limited but there's a lot of thick walls to pass through it. Madaming mga hadlang ang pagmamahal ko sa kanya, buti na lang nakaya ko.
