A Thousand Years

Pasilip sa mga aabangan

(Basahin ang conversation board sa profile ko for clarification HAHAHA)

"Yan ang hirap sa iyo, ang dami mong kasinungalingan eh noh! Pano naman ako? Pano naman kung gusto na din kita?"

"Señorita, pasensiya na pero kasi.... mahal na ata kita."

-

"Sa isang kwentong may tatsulok na pag-iibigan, ang bawat isa ay pinaglalaanan ng kahilingan. Na anuman ang mangyari, ay tinutupad. Iyon ang trabaho ko, Marinella. Ang tuparin ang kahilingan niyo."

-

"Ano ang ibig mong sabihin? Hindi magandang biro iyan!"

"P-pero kuya natagpuan ang mga katawan nila sa kalesa, sunog. Halos walang natira."

-

"Ano ang ibig mong sabihing hindi mo sila kapatid? Kung gayon, sino ang mga totoo mong magulang?"

-

"Plinano nilang lahat ito. Gustong gusto kitang balikan. Ni ayaw nga kitang iwan. Maniwala ka naman, Binibini. Pakiusap. Kung maaari lang na makuha ko ang buwan at mga bituin, ibibigay ko ito sayo para mapatunayan ang wagas na pag-ibig ko."

-

"P-pero akala ko ba mahal mo ko, sabi mo mahal mo ko eh. Bakit mo ba ginagawa to? Hindi ikaw to, ano ba ang nangyayari sayo?"

"Nagkakamali ka, dahil eto ang totoong ako. Lahat ng iyon ay palabas lamang."

-

"Hindi, Isay! Mali ka! Mahal ko siya! At siya lang...."

"Hindi, Señorita. Yan ang gusto mong maramdaman ngunit hindi iyan ang katotohanan. Alam mo sa puso mo na iba ang mahal mo. Parang nagsilbi lang siyang libangan mo nung nawala talaga ang totoong lalaking nag mamay-ari ng puso mo. Ayaw mo lang aminin, pero hindi siya ang mahal mo."

-

"Paano mo nagawa to sa sarili mong kapatid? Paano mo nagawa ang ganito kasamang bagay?!"

"Hindi ko siya kapatid, at hangga't nandito siya ay hindi mo ako makikita. Kailangan lang niyang umalis, para malaman mong ako talaga ang laman ng puso mo."

-