Assassination Incorporated | SEASON 2

✓Chapter 122

Trinity

     Lihim na hinugot ko mula sa paper bag ang ireregalo ko para sa kanya mamayang gabi. Natatakot at kinakabahan ako. Hindi sa mangyayari kundi sa magiging reaksyon niya. This is might not my first time giving her gifts but this time, we both have different from each other.

"Trinity...." Agad kong inangat ng tingin si Dad na nasa passenger seats habang nakaupo naman ako sa backseat ng kotse niya.

"Yes, Dad?" Mahinanong sagot ko.

Susunduin ko dapat si Chrizzy sa kanila ngunit biglang humingi ng pabor si Dad. At ito'y hahayaan ko siyang ihatid ako ngayong araw sa school. Nag-alala pa ako nung una dahil paano na lang ako uuwi mamaya. Wala akong dalang kotse.

"Tec, will pick you up later." wika niya habang may kung anong ginagawa sa cellphone niya.

Napatingin ako kay Tec sa rearview mirror at nakitang napatingin din ito sakin. Ako na ang unang umiwas saka binalingan ulit ng tingin si Dad.

"Wala akong dalang kotse. May magagawa pa ba ako? But, I think I'm going to be late if we do that."

"On that case... Tec, pick him up earlier than your time. Make sure before he could came out from SISFU or his class will end. Be there." maawtoritadong utos niya.

"Dad, I can't go there. Wearing this SISFU Uniform. That's a birthday party not school event." Di ko inaasahan ang tawa niya kaya bahagya akong napaitlag.

"HAHA! My child, I know you can't. I'm not that silly and stupid. Wexler's have etiquette to be followed. And who I am to allow you disobey it?" Those word's I've been living for. "Tec will drive you home. So you can able to change. Plus, I have something..."

"S-something, what?"

"I have something for your beloved Chrizzy." Halos napaayos ako ng pagkakaupo ng dahan-dahan niya akong nilingon at. "Don't you think I can't lean her some gift?"

"N-no."

"HAHA! It's your future's wife birthday. She deserves my blessing." Did he said that?

Hindi agad ako nakapagreact sa sinabi niya hanggang sa umayos na ito sa pagkakaupo. Napamura na lang ako sa isipan at nakatingin sa katabing bintana. Wala pa nga nangyayaring 'kami'. Naiisip na niya agad na magigign asawa ko na si Chrizzy. Dad, parehong hindi pa kami handa. I am not ready.

"By the way, please tell Jezphire about our meeting last week. Just remind him and tell him. I'm sick of waiting." Tumango na lang ako kahit wala akong ideya kung ano ang ibig sabihin nun. Kung sabagay, usapan nilang dalawa 'yom at wala akong rason para makisawsaw.

Umabot ng ilang minuto at sa wakas nakarating na din kami sa harap ng SISFU. Parang bigla akong nahiya ng sa pagsulyap ko sa labas. Halos nagsitabihan at hintuan ang mga estudyante't guro ng makita ang kotse namin.

Ano pa nga ba ang maasahan ko? I'm a freaking Wexler and my dad is just Donovan Topher Wexler. Napabuntong hininga na lang ako at mabilis na inayos ang mga gamit. Sasabit ko na sana yung dala kong bag ng biglang may pahabol pa soya para sakin.

"Trinity." walang kaemosyon-emosyon niyang tawag sa pangalan ko.

"Y-yes? Did you forget something or do you need anything?"

Dumaan pa ng ilang segundo at hindi pa rin ito nagsasalita. Direktang nakatingin lang ito sa harap habang pinapanuod ang mga students ng SISFU na nakatingin samin. Ganung-ganun talaga ang mangyayari kapag hindi siya masyadong nagpapakita at madalang lang. Ngunit kahit na madalang, kilalang-kilala pa rin talaga nila yung kotse niya. Tsk! Kahit anong sasakyan man ang gagamitin niya. Di ko alam kung papaano nila nakikilala at naalala yung itsura at plate number ni Dad.