Assassination Incorporated | SEASON 2

✓Chapter115

Maureen

      Breathe in. Breathe out. Take a step. Focus. Empty my mind.

Trying to focus your breathing while taking this jog so long is difficult, especially the cold is meeting you all around. But, maybe not on my case.

Inaantok pa ako pero mas pinili kong tumakbo ngayon. Para akong tangang-g*g* ngunit ano naman ang magagawa ko doon sa bahay. Hindi ko kayang matulog ng parang tulog talaga katulad na lang--- Wait! Speaking of tulog.

"Paanong nangyari yung..." Kailangan ko pa bang isipin 'yun? Yes! I have too. That thing looks impos--- "Impossible? Is that the correct word to describe that sh!t?... W-wait! Did I just--- Did I just talk to myself?"

Sa isang iglap biglang bumagal ang pagtakbo ko sabay turo sa sarili habang bahagyang nakanganga pa ang bunganga.

"Damn! I'm crazy!" Pagkakatotoo ko sa sarili at sinuntok ang sariling mukha. "A-aah! Ugh! That ipis... he must be crashed into pieces! But wait, we don't care each others company anymore. I mean, we don't give a damn."

Maureen, are you crazy?

"Aish! F*ck! Forget that damn! Mas nakakabuti naman kapag ganito. HAHA! Now, I have no reason to stay with him." ... can I get myself a great punch again?

Hindi ko alam kung baliw na ba ako o nasisiraan lang ng ulo, ngunit basta ko na lang sinuntok ang sariling pagmumukha at napadaig din naman agad sa sakit. Ugh! Gusto kong sumigaw ng sobrang lakas pero baka ako naman yung sigawan ng mga tao dito. Alas-dos pa lang ng umaga at sinong tao nga namang makakaisip na may taong sisigaw o tatakbo ng ganitong klaseng oras, baka ako lang.

I keep on holding and rubbing my face until I felt someone's staring at me. Natigilan ako sa sandaling iyon at dahan-dahan na nilingon ang direksyon na sa tingin ko kung saan siya nakatayo.

"Yow! What's up, Kitten." Malambing kong bati sa pusang natigilan at namimilog pa ang mga matang nakatitig sakin. "Ginagawa mo diyan?"

"Meow!"

"Nagjajogging ka din? Sa ganitong klaseng oras?"

"Meooow!"

"Siraulo ka din pala e. Galing ka ba sa Incorporated? Hindi ka naman katulad ko para parusahan ang sarili sa ganitong klaseng oras."

Maingat na naglakad ako papalapit sa kinaroroonan niya at pinantay ang libel ko sa kanya. Bahagyang nagulat pa ako ng bigla siyang nagalit kaya kinalma ko na lang muna ang sarili. At nang tumahan na ito saka ko lang napag-isipan na abutin siya ng isang haplos sa ulo. Ngunit ilang segundo pa ang dumaan ng may napansin ako sa kanya. Yung tipong parang sobrang pamiliar siya sa paningin ko.

"Ddo Ddo?"

"Meow!"

"H-ho--- ano ang--- paano ka--- teka! Alam ba 'to ng nanay mo?" Gulat na gulat kong wika na parang hindi talaga ako makapaniwala. "Ang pasaway mong klaseng pusa ka! Paano kung papagalitan na nun ha?"

"Meow! Meow!"

"Don't talk back on me! Ba't mo ko sinundan dito? Gusto mo bang patayin kita ngayon?"

Aish! Wala akong nagawa ng tuluyan siyang lumapit at hinaplos ang sarili sakin. Ilang ulit akong napabuntong hininga habang iniisp kung paano niya natuntun ang lugar na'to papunta sa akin. Alam kong hayop 'to pero ba't kailangan pa niyang gawin 'to?