Chrizzy
Sitting on one of the bar counter stools, clutching a glass of alcohol, makes me feel even more lonely. Listening to the DJ's loud music beats the breakable rhythm of my heart. The room is dark yet packed with blue, red, and green disco lights, beneath which all the nightclubbers dance. As if they hadn't had a hard day and enjoyed the night being wasted.
Napangiti ako ng mapait ng panuorin silang nagsasayahan. Inangat ko ulit ang hawak na kristal na basa para lumanghak ng inumin. Agad umasim ang mukha ko ng malasahan ang matapang na lasa ng alak, at ang mainit nitong dulot sa lalamunan ko. Subalit kahit gusto kong tumigil ay napakasarap sa sistema ko at pakiramdam.
'Di ako makapaniwala. Pagkalipas ng mahigit isang dekadang pagkakaibigan namin ay kaya niya akong baliwalain ng ganun-ganun nalang. Ilang beses akong ipinaliwanag ang sarili kung bakit kailangan kong gawin ang mga bagay na iyon. Ngunit hindi ko maiintindihan kung ano ang bagay na pumapagitna sa'min at hindi niya ako magawang maunawaan o patawarin. Gayunpaman, hindi ako tumigil. Sinubukan ko siyang tawagan at tinitext para makapag-usap kami ulit, pero isang mura lang talaga!
Nagagawa niyang tiisin na hindi ako makausap o sagutin ang mga tawag ko. Dati-rati pa naman ay hindi pa umaabot ng ilang ring. Sinasagot na niya ang mga tawag ko, pero ngayon para na akong isang scammer sa kanya.
Tsk! Siguro hindi nga nakakapagtataka. Kaya nga niyang huwag pansinin ang mga tawag ko, ano pa kaya sa tuwing magkakasalubong ang landas namin.
He did not dare to look at me anymore. He might, but how could he look at me like that? That I am merely a girl who has deceived and violated his trust. Everybody lies. What sets me apart from other people? It was only because I loved him that I did that. I want to keep him forever. Didn't he say he loved me? Wasn't just a word for him, and not a feeling?
Was I just for temporary?
Gustong-gusto ko talagang pagtawanan ang sarili. Para akong disparadang babaeng naghahabol sa kanya. Ngunit siguro nga! May karapatan naman akong sabihin karapatdapat siya sa'kin, dahil kung titignan. Ako yung palaging nandyan sa kanya. Samantala kakarating palang ng babaeng iyon sa buhay niya, pero siya ang pinili sa huli.
"Hello, there, gorgeous." Napatingin ako sa lalakeng tumabi sa'kin.
Malapad ang mga ngisi nito habang nakatitig sa'kin. Hindi siya nakasandal papaharap sa counter, kung kaya nakasandal siya papatalikod at puno ng pagnanasa akong tingin.
Inilapag ko pabalik ang baso sa counter saka umayos ng pagkakaupo.
"What can I do for you?" malamig kong anas.
"Why are you sitting here all alone?" nakangisi niyang tanong.
Nakipagbalikat ako, "Giving myself a break, maybe?"
"So, don't you mind I give you company?"
Agad ko siyang sinuri mula ulo hanggang paa.
Mukhang maayos naman siya sa suot niyang gray na T-shirt at black jeans. Ang kanyang puting tennis shoes ay parang nagliliwanag sa sahig at sa madilim na silid ng club, dahil sa sobrang linis. Hindi siya mukhang nasa 30's pa niya, ngunit hindi ko mahulaan kung ano ang tamang numero ng edad niya.
Sasagot na sana ako sa tinatanong niya kanina. Nang pareho kaming napatingin sa babaeng biglang nagsalita mula sa likuran ko.
"No, she doesn't need your company." mataray na pagkakasabi ni Claudia.
"Why?" mapang-asar na sambit ng lalake. "Are you her mother?"
Tumalim ang tingin ni Claudia sa kanya, "You. Will better walk. Away from her, or I'll separate your head from your jaw!"
BINABASA MO ANG
Assassination Incorporated | SEASON 2
Action| ONGOING (Updates Every Saturday) | What's the saddest thing about love? It's when you know there's no way you'll ever be together, however, you still wish for it to work. It's when your mind tells you to "let go," but your heart tells you to "hold...
