Azlan's Heart

Chapter Twenty Six

Babaero

Ika nga nila, kapag masaya ay tinalo pa ng oras si The Flash sa sobrang bilis nito. I can’t believe that my second week in school passed again. At tila panaginip pa sa akin ang lahat nang nangyayari.

“Hell,” AC blurted. Lupaypay itong napasubsob sa mesa niya. Sa kamalas-malasan ay kami ang nauna sa dula namin kaya kahit umagang-umaga ay naging aligaga kami. Pansin ko pa ang pamumutla ni AC na ikinabahala ko. I asked her if she’s okay and she said she is. Kinakabahan lang daw siya kaya pinainom ko na lang muna ng tubig.

“Natapos na rin...” Nasapo ni Lez ang mukha niya. She’s the face of our act so it’s not surprising that she’s like this right at this moment. At oo, katatapos lang ng act namin. I was nervous, well, each one of us is. Nang mahawakan ko nga ang kamay ni Canix at Xian kanina ay sobrang lamig nila. May mga klase lang talaga ng estudyante na hindi sanay sa harap ng maraming tao.

Kaya nga naiinis ako roon sa mga tao na nagsasabing masanay na kami sa ganitong bagay. Hindi ba nila alam ang salitang first timer? Para kasing hindi nila napagdaanan ang isang bagay kung makapangkutya sila. Ang hangin-hangin nila, parang hindi nila naranasan ang naranasan ng new generation. I don’t like people whose too egotistic. Dahil nalampasan lang nila ang bagay na iyon ay dina-down na nila ang iba. Instead if insulting other people, why not help them grow? Marami akong nababasang ganoon sa libro. Dahil hindi naman ako nanonood masiyado at lumalabas ay sa libro ko lamang na nalalaman ang ganoong bagay. At alam ko na kahit sa totoong buhay ay nangyayari iyon.

“At least nairaos natin ang dula.” Nicho slightly chuckled. Siya lang ata ang hindi kinabahan kanina at panay ang akbay sa amin para pakalmahin kami. Sanay kasi siya sa atensyon e.

“Thanks God. I don’t want to fail this semester.” Ngumisi si Canix at napatingala. Sa nagdaang araw ay napapansin ko na ang pagbabago namin isa-isa.

Well, siyempre ay marunong na akong makisama. Nakikitawa na rin ako at nakikisali sa kalokohan nila. I’m not holding myself back anymore. AC is still the sun, of course. She became more livelier this passed few days. Isa pa ay hindi pa rin sila tapos sa bangayan ni Xian. While, Xian is still Xian. Ang hilig pa ring magloko pero pagdating sa klase ay napapansin kong seryoso talaga ito. Para tuloy na may dalawang side siya, isa para sa labas ng classroom at isa naman para sa loob. Isa rin kasi siya sa matatalino at narinig kong masasali siya sa top ten kung ipagpapatuloy niya ang magaganda niyang grades.

Nicho is still a notorious playbo. Saksi kaming lahat sa pambabae niya kaso nga lang kapag may lumalapit sa amin na lalaki ay hinaharangan niya agad. Para siyang tatay sa sobrang strikto dahil ika niya ay kauri niya ang mga lumalapit sa amin kaya dapat lang na pigilan. Canix, well naka-loosen up na rin siya. Minsan nga ay siya pa ang nagsisimula nang kalokohan kaya nababatukan ni Lezzana na tinatawanan niya lang naman. Si Lezzana ay okay lang din naman. She’s still the ate of our group. She’s also eighteen like the boys. Nagbalik din ito sa pagkakaalam ko dahil sa nabully siya rate kaya hindi niya natapos ang grade six. Nalipat din daw siya noon sa ibang school.

Ngayon ko lang din talaga napagtanto na masiyado ko pa lang ikinulong ang sarili ko noon. And now that I’m already out of my comfort zone then I want to discover new things. I want to fight for the things that I know will be worth it in the end.

“Parang masusuka ata ako...” All of our face distorted when Xian acted likes he’s going to puke right in front of us.

Naka-form into circle kasi ang upuan namin at kahit may nagsasadula sa harap ay hindi namin iyon alintana. Hanggang ngayon ay may side effects pa rin iyong pagharap namin sa ibang estudyante kanina. Kahit nakita naming humanga sila ay hindi pa rin namin maiwasan na makaramdam ng ibang klase nang kaba.