The Different Side

Fourty-three- Madison Smith

'Er mogen twee mensen naar Mr. Jackson toe' zegt de verpleegster die naar buiten komt lopen nadat we even in de gang hadden gewacht. 'Hij is er niet heel goed aan toe, hij heeft een open wond" zegt ze. "Wie gaan er?" zegt Greg. "Mama en Madison denk ik, Scott wil hun denk ik t liefste zien, niet dat hij ons niet wil zien maar je snapt wat ik bedoel" zegt Mai. "Ja Madison is dat oke?" zegt Olivia tegen mij. "Ja natuurlijk" zeg ik en ik loop achter Olivia aan naar de kamer van Scott. Olivia doet de deur open en Scott zit op een bed in zijn onderbroek en trui, hij bijt op z'n tanden. Er zitten twee doktoren langs zijn bed en ze zijn met zijn knie bezig. "Mad" zegt Scott nogsteeds moeilijk als hij mij ziet. "Scott" zeg ik zachtjes en ik geef hem een knuffel zo ver als het kan. "Meneer Jackson we hebben niet zo'n goed nieuws" zegt een van de doktoren tegen hem. "Ik moet weer geopereerd worden he" zegt Scott zachtjes. "Jep" zegt de dokter. "Geen narcose nodig, we gaan het onder verdoving doen, zo snel mogelijk" zegt de dokter. "Okay" zegt Scott en ik pak zijn hand. Hij pakt zijn deken en doet het over zijn goede been, ook dat zijn onderbroek niet meer zo goed te zien is. Zijn knie is echt heel erg aan het bloeden en je kunt helemaal zijn kniespieren zien.
"Scott we gaan nu naar de operatiekamer, een iemand mag mee om hem te steunen" zegt de dokter en er ze halen zijn bed van de rem. "Mad wil je meegaan" fluistert hij naar mij. "Ja als je moeder dat goed vind" zeg ik tegen hem. "Ja natuurlijk, veel succes schatje" zegt ze tegen Scott en ze geeft hem een kus op zijn voorhoofd.
Als we in de operatiekamer komen word Scott op de operatietafel gelegd. Ik vind het echt heel eng maar wil niks laten merken aan hem. "Okay Scott, we geven je plaatselijke verdoving rondom de wond en bij je knie, als het echt niet gaat zeggen, we kunnen altijd overgaan op narcose" zegt de chirurg tegen hem. Ik moest een speciaal pak aan en zie er nu echt belachelijk uit. "Weet je zeker dat je geen narcose wil" zeg ik tegen Scott. "Nee echt niet, narcose is verschrikkelijk, alle 5 de andere keren had ik dat" zegt Scott zachtjes.
Ik zie dat ze aan komen met een hele grote spuit en die in Scott zijn been spuiten. "Fuck" zegt Scott zo zachtjes mogelijk en hij bijt heel hard op zijn tanden. "Knijp maar in mijn hand" zeg ik en ik pak zijn hand vast, meteen voel ik hem knijpen. "Rustig Scott t komt goed" zeg ik en ik ga even door zijn haar met mijn hand, proberen hem te kalmeren. "Nog een spuit meneer en dan gaan we beginnen met de operatie" zegt de dokter en ze spuiten weer een zieke spuit in zijn been.
Scott kreunt weer even en hij knijpt weer in mijn hand terwijl hij op zijn tanden bijt. ''Ontspan meneer'' zegt de dokter en Scott kijkt mij aan. ''Het komt goed Scott, als je narcose wil moet je t zeggen he'' zeg ik tegen hem. ''Nee wil ik echt niet'' zegt hij en ik voel dat hij een beetje meer ontspant, waarschijnlijk omdat zijn knie verdooft is. Ik kijk naar de doktoren die bezig zijn met Scott zijn knie en het ziet er serieus echt heel vies uit, je kan echt zijn spieren goed zien zitten.
Na bijna een uur is het klaar, Scott ligt met zijn ogen dicht op de operatietafel om zich te ontspannen en ik heb nogsteeds zijn hand vast. ''Meneer we brengen u terug naar uw kamer'' zegt de verpleegster. ''Is het klaar?'' zegt Scott zachtjes, het verbaasd me trouwens wel dat iedereen hier engels kan, ookal hoorde ik de doktoren duits tegen elkaar praten tijdens de operatie. ''Ja'' zegt de verpleegster en Scott word weer overgelegd in zijn oude bed, ik laat zijn hand los en loop achter Scott en de verpleegster aan.
Mai, Greg en Olivia zitten in de kamer en staan op zodra Scott binnen komt. Ik doe snel die stomme kleren uit en geef ze aan de verpleegster. '' We moeten even een uurtje kijken hoe het gaat, hij mag waarschijnlijk vanavond weer naar huis, een dokter komt zo langs om uitleg te geven'' zegt ze voordat ze wegloopt.
''Scott hoe gaat het'' zegt Olivia tegen hem. ''Ik ben oke'' zegt hij. ''Hoe kom je eigenlijk aan die wond onder je knie'' zegt ze tegen hem. ''Gevallen'' zegt hij en ik moet moeite doen om mn lach in te houden, want dat was natuurlijk van die keer dat hij dronken was. Scott glimlacht en ik zie zijn moeder naar ons kijken. ''Nee niks'' zeg ik lachend.
Na een tijdje komt een dokter binnen. ''Hallo Scott hoe gaat het'' zegt hij. ''Ik ben oke, ben wel wat gewend onderhand'' zegt hij. ''Ja jongen je moet echt een beetje voorzichtiger doen met die knie'' zegt hij. ''Ik kon er niks aan doen'' zegt hij. ''Er is een ding wat je wel moet weten, we hebben gebrobeerd om het litteken zegmaar zo klein mogelijk te houden en op het andere litteken, maar het kan zijn dat je het nu iets duidelijker gaat zien'' zegt hij. ''Maakt niet uit'' zegt Scott. ''We hebben deze kniebrace die je om je knie moet houden voor zeker drie maanden, je dokter thuis zal kijken precies hoelang, en je moet op krukken lopen voor minimaal twee weken, ook dat zal je dokter thuis kijken hoe het gaat'' zegt hij. ''Shit dat dacht ik al'' zegt Scott.

Awh best zielig voor Scott toch en OMG DIE FOTO IS SCOTT OFJA HIJ MOET SCOTT VOORSTELLEN IS DIE KNAP OF IS DIE KNAP? en als je hem niet knap vind moet je in je hoofd maar een knappere Scott bedenken haha :) x