The Different Side

Part 2-Ten -Madison Smith

We lopen de grote babyzaak binnen en ik pak Scott zijn arm waardoor die glimlacht. Hij geeft een kusje op mijn voorhoofd en ik kijk hem even aan. "Goedemiddag" zegt het meisje van de winkel tegen ons en ik groet haar terug. Als ik haar goed aan kijk heb ik het idee dat ze ons herkent want ze slikt even. "Kan ik jullie helpen?" zegt ze. "Nou eigenlijk hebben we nog bijna niks" zegt Scott met een glimlachje en het meisje lacht. "Willen jullie anders even iets drinken, dan gaan we even rond de tafel zitten om te bespreken wat jullie allemaal nodig hebben" zegt ze en ik knik.

We zitten een tijdje aan het bureau van het meisje en ze legt uit wat we allemaal nodig hebben voor de baby's. ''Nou adviseer ons maar met de goede spullen dan'' zegt Scott best bot en ik stoot hem even aan. ''Doe eens aardig'' zeg ik zachtjes en het meisje lacht naar me. ''Hebben jullie al bedacht hoe jullie de babykamer ongeveer willen hebben en weten jullie het geslacht van de kindjes?'' zegt ze. ''We weten het niet, maar we gaan het de volgende keer vragen'' zeg ik en ze knikt. ''Oke, dan kunnen we de bedjes enzo nog niet op kleur kiezen, maar jullie kunnen wel kijken welke jullie leuk vinden?'' zegt ze en ik knik terwijl we achter haar aan lopen naar de wiegjes. 

Het is een paar uur later en mijn voeten doen echt ziek veel pijn, ik kan echt niet meer. ''Scott'' zeg ik en hij knikt. ''Ik kan echt niet meer'' zeg ik en ik voel tranen opkomen. ''Ik laat jullie wel even alleen'' zegt het meisje en ze loopt weg. ''Niet huilen schatje'' zegt hij met een glimlachje en hij gaat met zijn duimen onder mijn ogen door. Ik weet niet waarom ik zo emotioneel ben opeens, heel veel hormonen. ''Wat is er aan de hand?'' zegt hij rustig. ''Ik ben echt heel moe en mijn voeten doen heel pijn'' zeg ik en hij glimlacht weer. ''Zullen we naar huis gaan dan, we maken het wel een andere keer wel af'' zegt hij en ik knik. 

Scott heeft afspraken gemaakt met het meisje en ik loop richting de auto waar ik meteen een aantal fotografen tegen kom. ''Madison'' roept er een en ik probeer zo snel mogelijk naar de auto te lopen terwijl ik de camera's hoor klikken. Scott is nog binnen dus op hem kan ik niet rekenen. ''Maddie'' hoor ik en ik voel dat Scott mij om mijn middel pakt. ''Niet alleen over straat verdomme'' sist hij en hij geeft een kusje op mijn haren. Hij maakt de deur open en zorgt dat ik in kan stappen. Hij loopt naar de andere kant en zegt nog snel iets tegen een fotograaf.

''Madison hoe lastig is het om even op mij te wachten'' zegt hij boos en de tranen stromen over mijn wangen. Ik weet niet waarom ik huil, ik huil omdat alles pijn doet en Scott nu ook nog boos op me is. Scott zegt niks en blijft naar de weg kijken. Hij rijdt naar huis en zo snel als we thuis zijn stap ik uit en loop naar ons appartement waar ik de deur open maak en meteen op de bank ga zitten. Ik probeer mijn schoenen uit te doen maar het werkt allemaal niet mee. De tranen blijven maar stromen en Scott komt binnen. ''Stop met huilen schat'' zegt hij en ik kijk hem boos aan. 

''Kom'' zegt hij en hij doet mijn schoenen uit om me vervolgens een kusje op mijn voorhoofd te geven. ''Ga even rustig liggen, dan komt het wel goed'' zegt hij kortaf en hij loopt weg. Er loopt weer een traan over mijn wang, vindt hij me niet meer leuk, vindt hij me te dik? Ik veeg de traan weg en pak mijn telefoon om mijn whatsapp te kijken, pas als ik hem open zie ik dat het die van Scott is. Het bovenste bericht valt me meteen op en ik lees de naam: Tamara. 

sorry dat t zo lang duurde, ik heb t zo fucking druk, leuk? xNiamh