The Different Side

Fourty-seven- Scott Jackson

Er word op de deur geklopt en Madison doet de deur voorzichtig open, haar lange blonde haren zitten in een knot en ze heeft wel haar rokje, topje en hoge hakken aan, ze heeft zich waarschijnlijk snel omgekleed. ''Madison'' zegt April en Madison loopt naar haar toe terwijl ze haar een knuffel geeft. ''Wat lief dat je gekomen bent'' zegt April zachtjes. ''Tuurlijk'' zegt Madison en ze groet mama even. ''Hey Scottie'' zegt ze dan tewijl ze even met haar hand door mijn haar gaat.
''Hey'' zeg ik terug tegen haar en ze gaat op een van de stoelen zitten. ''Heb je gister een leuke dag gehad met je opa en oma?'' zegt Madison en April knikt, ze begint enthousiast te vertellen tegen Madison ookal is ze doodziek. Ik kijk naar de twee meisjes en glimlach, gewoon omdat ze zo goed kunnen opschieten samen.
''Ik ga even iets drinken halen'' zegt mama en ze loopt weg op haar hakjes, Madison haar hakken zijn trouwens wel hoger dan die van mama. ''Mad, Scott'' zegt April verlegen. ''Jaa'' zeg ik tegen haar. ''Zijn jullie samen?'' zegt ze tegen mij. ''Niet officieel'' zeg ik terwijl ik Madison aankijk die met een glimlach naar April kijkt. ''Scott ba mhaith leis a thabhairt di póg'' zegt April in het Iers tegen mij, het is raar om haar Iers te horen praten dat doet ze normaal nooit. ''Mad kom eens'' zeg ik lachend omdat April vroeg om haar een kusje te geven en ik zie een glimlach op April haar gezicht. ''Wat is er, ik versta jullie niet hoor'' zegt Madison lachend.
''Kom nou maar'' zeg ik lachend en staat op en loopt naar mij toe. ''Kom eens zitten'' zeg ik tegen haar en ze gaat op mijn goede knie zitten. ''Ik weet niet of ik jullie moet vertrouwen hoor'' zegt ze lachend. ''Tuurlijk'' zeg ik en ik geef haar een kusje. ''Oh was dat jullie bedoeling'' zegt Madison lachend.
''Scott en Mad jullie moeten mij een ding beloven'' zegt April en ze pakt mijn hand vast. ''Als ik dood ga, willen jullie voor altijd samen blijven na mijn dood, jullie horen bij elkaar, ook als ik niet dood ga natuurlijk'' zegt ze zachtjes. ''Natuurlijk April'' zeg ik tegen haar en ik trek Mad iets dichter naar me toe.
Ik zie dat Madison naar de muur kijkt en probeert niet te huilen, ze wil zich sterk houden voor April. ''Ik voel me zo slecht'' zegt April zachtjes tegen mij en ze kijkt me aan. ''Moet ik een dokter halen?'' zeg ik tegen haar. ''Die knop'' zegt April en ze wijst naar een knop terwijl ze haar ogen dicht doet. Ik druk snel op de knop en heel snel komt er een dokter binnengelopen.
Hij rent naar April en controleert een aantal dingen. ''We verzoeken u even om de kamer te verlaten'' zegt de dokter en ik sta op en loop de kamer uit, Madison loopt achter me aan. Ik zie de tranen weer in haar ogen staan. ''Kom eens'' zeg ik tegen haar en ik ga in een van de stoelen zitten. Ik trek Mad weer tegen me aan terwijl ze op mijn niet pijnlijke knie gaat zitten. Madison slaat haar armen om mij heen en begint te huilen. ''Ik vind het zo oneerlijk'' zegt ze en ik ga met mijn handen door haar haar om haar te kalmeren, ik voel me ook echt heel kut nu maar ik huil gewoon niet zo heel snel. 
''Het is oneerlijk, maar als ze ons moet verlaten weet ik heel zeker dat ze een prachtige engel word en dan is ze altijd bij ons, maar dat is nog helemaal niet zeker he schat, ze is een vechtertje'' zeg ik tegen haar en ze glimlacht even waarschijnlijk omdat ik haar schat noemde. ''She will beat it'' zeg ik tegen haar tewijl ik een kusje op haar voorhoofd geef. 
Mama komt terug en kijkt ons verbaasd aan. ''Er is een dokter binnen, het ging slecht met April'' zeg ik tegen haar en ik zie aan mama dat ze het heel moeilijk heeft. ''Ga haar maar troosten'' zegt Mad en ze stapt van mijn schoot af en gaat naast mij zitten. Ik sta op en trek mama in mijn armen en ze begint te huilen waardoor ik nu zelf ook bijna in tranen uitbarst. ''Mam we moeten sterk blijven voor April'' zeg ik tegen haar terwijl ik met mijn hand over haar rug ga. 
De dokter komt de kamer uitgelopen en kijkt ons aan. ''Hoe is het?'' zegt mama meteen. ''Ze is een vechtertje, alles is weer onder controle voorlopig, we hebben wel besloten om morgen meteen te beginnen met chemotherapie voordat het weer mis gaat'' zegt de dokter en mama barst weer in tranen uit, maar dit keer meer van blijdschap denk ik. 

5k reads en 200 votes dankjulliewel!! echt super blij :) Vinden jullie het verhaal nog leuk?