The Different Side

Part 2- One- Madison Smith

''Welcome in your new home baby'' zegt Scott en hij geeft me een kus terwijl hij de voordeur open doet. ''Ohmygod'' zeg ik verbaasd en ik kijk Scott aan die lacht. Hij zet zijn koffer neer en ik spring in zijn armen. ''Dit is ons plekje nou'' zegt hij lief en ik geef hem een kusje op zijn lippen. ''Ik hou zoveel van jou he'' zeg ik en hij tilt me naar de slaapkamer. ''Onze slaapkamer, hoe voelt het om dat te zeggen'' zegt hij lachend. ''Het is zo gek, jij bent 20, ik 19'' zeg ik lachend en hij komt half op me liggen en glimlacht met zijn tanden bloot. ''Ik had niet blijer kunnen zijn op dit moment'' zegt hij. ''Het is zo'n prachtig appartement'' zeg ik en ik kijk naar buiten. Als je naar buiten kijkt kijk je recht over heel Londen. Het is echt super groot en mooi en ik ben zo blij dat ik hier nu samen met Scott woon. 
''Ik ga me spullen even uitpakken'' zegt Scott voordat hij mij een kusje geeft en loopt daarna naar de gang. Hij is net terug van trainingskamp in Marokko met zijn team. Ik loop naar de woonkamer en zie dat al zijn spullen over de hele tafel liggen. ''Welke shirts moeten allemaal in de was schat'' zeg ik tegen hem, zijn gebruikte vieze shirts moeten natuurlijk in de was. ''Zo wie zo alle trainingsshirts'' zegt hij en ik pak zijn hockeyshirts van de tafel en gooi ze in de wasmand. ''Lieverd dit hoef je niet voor me te doen'' zegt hij lachend terwijl hij me vastpakt. ''Tuurlijk wel'' zeg ik en ik draai me om maar voel dan meteen misselijkheid opkomen. Ik draai mijn hoofd weg en probeer het weg te slikken. ''Wat is er Mad'' zegt Scott en ik kijk hem aan. ''Niks ernstigs, ik voel me niet heel lekker'' zeg ik en hij knikt. ''Ga op de bank zitten en pak een dekentje, ik ruim even mijn spullen op en kom dan thee brengen okay'' zegt hij en ik knik terwijl ik langzaam naar de grote bank loop.

''Ben je oke?'' zegt Scott als hij naar me toe komt lopen met een kopje thee en ik knik. Hij geeft me zachtjes een kusje op mijn voorhoofd en gaat dan naast me zitten. Scott is echt een prachtige jongen geworden, zijn zwarte haren zitten mooi naar achter en hij is veel volwassener geworden in zijn gezicht, maar nogsteeds echt prachtig. Hij heeft nog wel een beugel maar zijn tanden staan echt veel rechter. Ik glimlach en kijk recht in zijn blauwe ogen als op dat moment aan wordt gebeld. ''Ik loop wel'' zegt Scott met een glimlachje en hij loopt naar de voordeur. ''Hey broertje'' hoor ik de stem van Mai en niet veel later hoor ik ook de stem van Noah. Ze zijn nog steeds samen en echt heel schattig. ''Madison'' gilt Mai lachend en ze rent naar me toe om me een knuffel te geven. ''Wow het is zo mooi'' zegt Noah die ook de kamer in komt lopen. ''Wat heb jij nou weer gedaan'' zeg ik lachend als ik zie dat zijn pols in het gips zit. ''Weetje hoe glad het is'' zegt Noah lachend, ook hij heeft een beugel. ''Die sukkel is met zijn scooter gevallen'' zegt Mai lachend en ze geeft hem lachend een duwtje. Mai is ondertussen 16 en bloedmooi, net zoals Noah die ondertussen 17 is. 

''Ben je ziek Maddie?'' zegt Mai als ze mij ziet zitten. ''Nee, beetje misselijk en hoofdpijn'' zeg ik en ze kijkt me aan terwijl ze iets met haar ogen seint. ''Ik snap je niet'' zeg ik lachend en ze kijkt me aan. ''Ben je zwanger Mad'' zegt ze hardop lachend en mijn hart lijkt even stil te staan. ''Nee kan niet'' zeg ik meteen en ik kijk Scott heel even snel aan. ''Zeker?'' zegt Mai en ik knik heel zeker, ookal ben ik helemaal niet zeker van mezelf op dit moment. Het kan niet, ik slik de pil. Snel neem ik een slokje van mijn thee terwijl de sfeer een beetje awkward word. ''Mai, Noah willen jullie iets drinken'' zegt Scott snel en hij loopt naar de keuken. ''Wat vinden jullie van het huis?'' zeg ik met een glimlachje tegen Mai die het alweer vergeten lijkt te zijn wat ze net zei. Ze bedoelde het als een grap maar ik ben heel bang geworden, ik kan niet zwanger zijn, en ik wil ook helemaal niet zwanger zijn.

''Het is zoo mooi'' zegt Mai lachend. ''Ik kan echt niet wachten tot ik straks een eigen huis heb'' zegt ze lachend en ze kijkt heel even snel naar Noah. ''Nu heb je toch ook een soort van eigen huis'' zegt Scott en hij geeft het drinken aan Mai en Noah. ''Niamh loopt en praat, wat denk je zelf'' zegt ze lachend. ''Hoe is het met hem'' zegt Scott tegen zijn zusje. ''Ja volgens mij goed, hij kan al best goed praten en lopen'' zegt Mai lachend en ze pakt haar telefoon om een filmpje van Niamh te laten zien. Ik probeer me op het filmpje te concentreren maar ik kan maar aan een ding denken. De tranen staan bijna in mijn ogen en ik slik ze snel weg. Ik maak mezelf gek, het is niet waar. 

Yaaay daar is het eerste hoofdstuk van deel 2 dan!! Ik was emotioneel bij dit stuk wow ik moest zelf bijna huilen. Als jullie vragen hebben ofzo he, stellen mag altijd! Wat vinden jullie tot nu toe er van? xNiamh