The Different Side

Twenty-four- Madison Smith

"Mad kom even" zegt Scott tegen mij als ik in de pauze met Katie nog bij m'n kluisje sta. Ik kijk Katie aan en ze knikt als teken dat ik mee moet gaan met hem. "Okay" zeg ik en ik loop achter Scott aan naar buiten.
We staan met z'n tweeën buiten vlak bij de fietsen. "Vind je het heel erg als ik even snel een sigaretje rook" zegt Scott, ik weet zeker dat hij t expres doet, hij is zo zo mooi. "Je doet maar" zeg ik en Scott steekt zijn sigaret op. "Mad t spijt me echt, ik wilde je echt niet negeren ofzo, en ik wil ook niet dat je boos op me bent okay" zegt Scott en ik glimlach, hij is zo lief. "Het is oke, ik ben niet boos" zeg ik tegen hem en hij blaast een beetje rook uit. "Zeker?" zegt hij. "Jaa zeker" zeg ik en Scott trekt me in een knuffel. "Je stinkt naar rook" zeg ik lachend als hij me vast houd in zijn knuffel. "Aanstellertje" zegt hij lachend en hij geeft mij een kus op mijn wang voordat ie me los laat.
"Hoe gaat t met je wonden?" zeg ik tegen hem. "Mwaaa okay, ze doen niet echt pijn" zegt Scott. "Okay goedzo" zeg ik en hij lacht. "Lief dat je t vraagt Maddie" zegt hij. "Jij noemt mij altijd bij een bijnaam he" zeg ik en Scott lacht weer. "Jaa dat vind ik leuk" zegt Scott. "Scottie" zeg ik. "Nee, ik ben groter he, Scottie is echt n stomme bijnaam" zegt Scott en ik lach. Scott neemt een laatste trekje van zijn sigaret en trapt m daarna uit op de grond. "Kom we gaan terug" zegt Scott terwijl hij deo op doet.
"Madison en Scott te laat" zegt de leraar Engels als we binnenkomen. "Sorry" zegt Scott en we lopen naar binnen zonder dat we ons gaan melden, deze leraar vind t vast wel goed. Ik kijk Katie aan en ze lacht. Ik sein haar dat t goed is, ze glimlacht weer en ik ga achter haar zitten naast Scott. "Ga je straks mee naar April, ze vind het heel vervelend dat ze dacht dat wij ruzie hadden, en ze krijgt vanmiddag de uitslag of ze geopereerd mag worden" zegt Scott en ik kijk hem aan. "Ja is goed, awh ik vind t echt zielig dat ze dat vervelend vond dat wij ruzie hadden" zeg ik tegen hem. Scott gaat met zijn tong over zijn tanden en kijkt mij aan. "Tja, ik vind het opzich wel lief" zegt hij en ik lach om hem. "Wat?" zegt hij en hij kijkt me aan met een grijns. Ik doe hem na en ga met mijn tong over mijn tanden. "Nouu" zegt hij en hij doet snel zijn lippen op elkaar. "Gek" zeg ik lachend en hij trekt een pruillipje. "Niet doen, dat vind ik zielig" zeg ik en hij lacht.
Na school rijdt Scott met mij mee naar mijn huis. "Papa en mama zijn wel thuis denk ik" zeg ik en Scott knikt terwijl hij zijn scooter in de voortuin parkeert. Ik maak de deur open en Scott stapt mee naar binnen. Papa, mama en Brad zitten aan de tafel. "Hoi" zeg ik. "Hallo" zegt Scott en hij heeft papa en mama een hand terwijl hij zijn naam zegt. "Hallo Scott, leuk om je te ontmoeten" zegt papa en hij lacht naar Scott. "Scott wil je iets drinken?" zeg ik tegen hem. "Ik loop wel mee" zegt hij en hij loopt achter me aan naar de keuken. "We moeten wel zo weer weg, ik wil er het liefst wel bij zijn als April de uitslag krijgt" zegt Scott. "Jaa snap ik" zeg ik tegen hem terwijl ik hem drinken geef.
"Mam, wij gaan naar t ziekenhuis, ik denk dat we straks nog wel terugkomen" zeg ik. "Jaa sorry, ik moet echt naar me zusje toe" zegt Scott. "Geen probleem jongen, hopelijk tot straks, je bent hartelijk welkom" zegt papa tegen Scott. Scott glimlacht naar hem en loopt achter mij aan naar buiten.
Als we in het ziekenhuis aankomen lopen we gelijk door naar April haar kamer. ''Hey schatje'' zegt Scott en als April ziet dat ik achter Scott loop krijgt ze een glimlachje op haar gezicht. ''Hoe voel je je?'' zegt Scott tegen zijn zusje terwijl hij haar een knuffel geeft. ''Bang'' zegt ze en ze kijkt mij angstig aan. ''Het komt goed April, jij bent echt heel sterk'' zeg ik zachtjes tegen haar en ik geef haar een knuffel. ''Hebben jullie nog ruzie?'' zegt April tegen mij. ''Nee tuurlijk niet, alles is goed'' zeg ik tegen haar. ''Gelukkig, daar ben ik heel blij mee'' zegt April en ze glimlacht. 
We zitten een paar minuten bij April als er twee doktoren binnen komen. April pakt gelijk mijn hand vast en knijpt erin. ''Sorry'' zegt ze zachtjes. ''Maakt niet uit, knijp zo hard je wil'' zeg ik tegen haar en met mijn andere hand geef ik de doktoren een hand. ''Zo April'' zegt de dokter en hij kijkt haar aan. ''Ik denk dat we je goed nieuws komen brengen, je mag volgende week geopeereerd worden, we gaan dan proberen de tumor te verwijderen'' zegt de dokter en April kijkt blij naar Scott. ''We kunnen natuurlijk niet honderd procent zeggen dat dan alles verdwenen is, maar in ieder geval is er een begin'' zegt de dokter en April begint te huilen. 

Vind iemand het leuk? x