47

755 58 28
                                        


"Mauuna na po ako, Mrs. Fuentez." Ella said. Lumipat ang paningin niya kay Nasha na ngayon ay kalaro na noong baby sitter.

"Bye, hija. Sana magbago ang isip mo." ngiti lang ang naging sagot niya kay Tita Nadia.

"Sa akin hindi ka magpapaalam?" napatigil siya sa paglalakad ng marinig ang sinabi ko. I just want to tease her because she's too cute when she's pissed.

I saw her inhaled a huge amount of air before facing me.

"Bye." she playfully said with smirk on her lips. I got stilled, nagulat ako dahil hindi ko inaasahan na sasakyan niya ang pang-iinis ko sa kanya.

She just shook her head when she saw my reaction.

Damn..

Did I just spaced out in front of her? And dude! My mouth were open!

"You like the lady." I heard tita Nadia giggled.

Sandali akong nakaramdam ng hiya.

"She's the reason why I am here." wala sa sarili kong sabi.

"Maybe you can convince her to atleast visit Nasha. In that way you could also get a chance to be with her." tita Nadia said.

And I like the idea, but I don't know how because she is a busy person, too.

Bumalik na lang ako sa site at tiningnan kung anong pwedeng itulong doon sa isang trabahador na nabagsakan ng hollowblock sa ulo.

And I was amazed at what I found out. My Ella, she's a very generous and kind person. Nalaman ko kasi na tinutulungan pala niya iyong foreman na inoperahan sa puso maging ang pamilya nito.

"Engineer, type mo?" kantiyaw sa akin ng isang construction worker. It was already 3 in the afternoon and I bought foods for all of us. Nagmimiryenda kami ngayon nang mabuksan ang topic tungkol doon sa ginagawang pagtulong ni Ella sa Pamilya ni Mang Lando, the hired foreman who happened to have a heart condition kaya kinailangang operahan.

Hindi ko naman masisisi ang mga trabahador kung mag-uusisa sila dahil marahil ay napansin nila ang mga ikinikilos ko, palagi pa akong nasa lift at nakasilip sa binocular doon sa gawi kung nasaan ang tent ng medical team. Tapos ngayon ay tanong ako ng tanong tungkol sa mga ginawa ni Ella.

Ngiti lang ang naging sagot ko sa trabahador.

"Naku, Engineer baka maunahan ka pasilay-silay ka lang riyan."

"I will not let that happen. She's the reason why I am here so.." nagkibit balikat ako sa huli.

"Ibig sabihin, Engineer, eh matagal na kayong magkakilala?"

"She's my ex."

"Ohh.." sabay-sabay na sigaw nila, napailing na lang ako at bahagyang natawa.

"Kaya pala palaging nakatanaw!"

"Nagtataka na nga kami kung bakit palagi kang nasa lift at nakasilip sa aparatong iyan." tinuro pa ng isa ang binocular na nakasabit sa leeg ko.

"Mahal na mahal!"

"Hayaan mo, Engineer babantayan namin para sa 'yo."

"How?" tanong ko.

"Basta! Kami ang bahala, Engineer!"

Maloloko pala ang mga tao rito. Pero ganoon pa man ay hindi ako nakaramdam ng inis, bagkus ay parang ang saya pa nga ng kalooban ko.

Noong hapon ay sumakay muna ako ng lifter machine para na naman sumilay kay Ella mula sa malayo.

Until our paths cross again, my Engineer. (COMPLETED) Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon