Until our paths cross again, my Engineer. (COMPLETED)

54

Weeks passed, me and Ella are getting better each day. Unti-unti ay naging komportable na ulit siya sa akin.

We are neighbors now dahil napapayag ko siya na lumipat ng tinutuluyan.

She came back to her work last week but we still managed to eat together every lunch and dinner, sometimes we eat our breakfast together, too.

I am happy, nagreplika iyon sa paraan ng pakikitungo ko sa mga manggagawa sa Hospital construction project at sa mga tao sa Hotel.

Panay tuloy ang tawag ng lover boy sa akin ni Cayl.

Sinabi ko na rin sa pamilya ko ang magandang balita at lahat sila ay excited na makasama kami. Si Hazelle ay masaya rin para sa amin kahit na alam niya na kapalit niyon ay ang galit ng kanyang lola.

Before all souls day ay sabay kaming umuwi ni Ella sa Manila para makasama ang kanya-kanyang pamilya.

Napuno ng saya ang mga puso namin, we even visited her lolo Manuel and lola Esmeralda's tomb.

Masayang-masaya ang pamilya namin para sa aming dalawa. Napauwi pa nga mula sa Canada si Cassey, my Ella's best friend, dahil sa balita. Maging ang mga highschool friends and classmates niya at ang dati kong kasamahan sa gang ay nakasama namin sa The Hang-out.

But I never seen Zachareus. Hindi ko alam kung nasaan siya at wala rin naman akong pakialam sa kanya. Hindi lang ako mapakali dahil alam ko na nag-aalala at hinahanap siya ni Ella. They were friends at alam ko na kailangan kong mapanatag.

Zachareus must be in pain now knowing that me and Ella already fixed everything between us.

I understand him, though. Siya ang matalik na karibal ko kay Ella at malamang ganoon din ang tingin niya sa akin.

But he had to accept his defeat. Isipin na lang niya na may nakalaan sa kanyang iba, not my Ella.

Pero sadyang mapaglaro nga ang tadhana, dahil isang araw ay hindi mapakali si Ella. Alam ko na may gusto siyang sabihin pero hindi niya magawa.

Either she thinks that I might get the wrong idea or I will opposed her.

"Do you want to say something?" I asked her.

"H-huh?"

"Seems like you need to say something, spill it, love. I will listen." I carefully and calmly assured.

She started to bite her fingers, one sign of being anxious or uneasy about something.

"You're over thinking again, everything will be alright, hmm? I'm here with you now."

Tumingala siya sa akin at tila maluluha na tumingkayad para hawakan ang mukha ko.

"I will be meeting Zachareus, is that still okay with you?" tanong niya habang ang kanyang paningin ay nililibot ang kabuoan ng mukha ko.

Ngumiti ako at tumango sa kanya. "Want me to come with you?" I asked her.

Umiling siya at tiningnan ako sa mga mata. "Do you trust me, Kiel?" she asked. I was right, nag oover think talaga siya.

"Of course I trust in you, love. Ano ba namang tanong 'yan?" pabirong tanong ko. As much as possible, I'm trying to lighten the mood.

Isang ngiti ang ibinigay niya sa akin. Doon ko pa lamang napansin na nakabihis pang-alis pala siya, marahil ay ngayon na siya makikipag kita kay Zachareus.

"Ihahatid ba kita?" tanong ko habang nakasunod ang paningin sa kanya.

Natigilan siya sa ginagawa at humarap sa akin. "Okay lang sa'yo?" tanong niya, bahagyang nakakunot ang noo.