Theft of Heart (COMPLETED)

Chapter 42

Accident.

"Ikaw naman ang magdrive ngayon mahal." Aniya habang ibinabalik ang helmet sa'kin.

Ilang minuto lang kasi kaming tumambay rito dahil maaliwalas ang simoy ng hangin.

"Hindi ko pa nasusubukang magdrive, mahal." Usal ko.

"I will teach you, baby." Aniya.

Nakakakaba naman...

Baka matumba kami.

"Madali lang ba?" Kabado kong tanong.

Tumango naman siya na para talagang sigurado.

Sumakay muna siya saka inistand ang magkabilaang paa para tumayo ng tuwid ang moto,r pagkatapos ay bumitaw siya sa monobela at iniatras ang pwetan para bigyan ako ng space sa harap.

Inalalayan niya akong makasakay.

Sinubukan kong ibaba ang mga paa ko.

Grabe, hindi ko maramdaman ang semento, mataas masyado para sa'kin.

Bumaling ako sakanya.

"Mahal, wag nalang kaya?" Kabado kong sabi.

Ngumiti lang ito.

"You can do it, madali lang mahal. Kapag naka hinto lang, mabigat, pero trust me, magaan na kapag tumatakbo." Aniya sabay gaya ng dalawang kamay ko pahawak sa monobela.

Binuhay na nito ang makina, at ininspeksiyon ng ayos ang katawan ko.

"This is the throttle." Tukoy niya sa right na hawakan ng monobela.

Tumango-tango naman ako.

"The throttle controls the speed, speed ​​up by rolling on the throttle, and slow down by rolling off. And, this is front brake." Turo naman niya sa harapan ng throttle sa kanang handlebar.

"You will squeeze the level para maipreno ang front wheel, got it?" Tanong niya.

"Hmn," alanganin kong sagot.

Hinawakan niya ang hita ko.

"Look down, baby." Utos niya.

"That is the rear break." Turo niya sa kanang footrest ko.

"Press it down with your foot to apply the break to the rear wheel." Diskusyon niya.

Umayos siya ng upo sa likudan ko.

"This is the clutch." Turo niya na nasa kaliwang handlebar sa tapat ng front break.

"You pull the clutch in order to change gears. The clutch is automatically engaged in its normal position. To disengage, just squeeze the clutch, okay?" Patuloy niya.

Napakagat ako ng labi, ang dami palang kailangang igalaw at pindutin.

Nagpatuloy ito sa pagdiskisyon ng mga bagay bagay dito sa kanyang motor, hindi ko alam kung pumasok ba iyon lahat sa utak ko.

"Just relax, baby." Aniya sabay galaw ng motor.

Nakahawak parin ang magkabilaang kamay niya sa ibabaw ng kamay ko para alalayan ang bilis ng takbo namin.

Nang nasa wala ng mga sasakyang dumadaan ay unti-unti niyang binitawan ang kamay ko.

Napatabingi ako ng ulo ng patigilin nito ako sa paggalaw.

"Shh, just focus on the road, mahal." Aniya.

Hindi na ako nagsalita at sinunod ang sinabi niya.

Mabagal lang ang pagpapatakbo namin.

Humaplos ang dalawa niyang palad sa tiyan ko.

Napatikhim ako ng mahina.

"Mahal, wag mo akong idistract." Mahinang sambit ko

"Why baby? Wala naman akong ginagawa ah." Usal niya sa bandang gilid ko.

Hindi gumalaw ang kamay niyang nasa tiyan ko ng ilang segundo.

Pero maya-maya pa ay naglakbay na naman ito pataas, hanggang sa masakop ng kanan niyang kamay ang isang dibdib ko at pumisil.

"Tsk, mahal!" Saway ko.

Pero hindi niya ako pinakinggan, bagkus ay inihawak pa nito ang isa pang palad sa isa ko pang dibdib at pinagsabay na pisilin ang mga ito.

Pinagdikit ko ng mariin ang labi ko at pilit hindi pansinin ang ginagawa niya.

Napaiktad ako ng paikutin ng daliri niya.

"Damn, you're hot in this kind of position, baby." Rinig kong usal nito.

"Ma-hal, itigil mo na. Baka mabangga tayo..." Kagat labi kong sabi.

Mabilis niyang binitawan ang dibdib ko ng may paparating na malaking truck, ibinalik nito ang mga kamay sa ibabaw ng kamay ko at pumagilid pa.

Bitawan ulit niya ang pag-alalay ng bayad na ulit ang takbo ng sakay namin.

May paparating na sasakyan, mabilis ang pagpapatakbo nito. Pero hindi naman ako nababahala dahil nasa line naman kami.

Nang papalapit na ang sasakyan ay biglang nanlaki ang mata ko at naibaling sa ibang direksiyon ang monobela dahil sa sobrang pagkagulat.

Nag-iba kasi ang direksiyon non at biglang napunta sa line namin!

Huli na ng maalalayan ni Yosef ang kamay ko at talagang dididretso na kami sa isang poste!

Napapikit ako ng mabilis na gumalaw si Yosef, hinapit nito ang tiyan ko at hinila para tumalon sa side.

"Ahh!" Hiyaw ko ng tumama kami sa damuhan habang hawak parin ako ni Yosef.

Rinig ko rin ang mahinang pagdaing niya at ang pagtama ng motor sa poste.

Napamulat ako ng dahan-dahan, iginalaw ko ang katawan ko.

Walang masakit sa'kin, mabalis akong bumangon at bumaling kay Yosef. Napabangon din ito at mabilis akong tiningnan.

"Hey, may masakit ba sayo? Nasaktan ka ba?" Bakas sa boses at expression nito ang pag-aalala.

Umiling ako at tumingin sa katawan niya.

"Ba-bakit ba ako ang tinatanong mo! Ikaw baby? May masakit ba sayo?" Taranta kong tanong habang hinahawakan ang magkabilaang pisngi niya.

"Stop worrying-hhmn." Mahinang daing niya.

Bumaling ako sa kanang kamay nito.

Mabilis ko itong hinawakan.

"Shh, it's okay... I'm fine, baby." Hirap niyang daing.

"Sira ka ba!? Mahal! Naka helmet na nga ako oh, bakit ba kasi sinalo mo pa ang ulo ko?" Naluluha kong hiyaw.

Sunod-sunod na rin ang paghinga ko dahil sa pag-aalala.

"Mahal okay lang, see..." Pagpapakalma niya at iginalawgalaw ang palad.

Napalunok ako ng mariin.

"Just calm down, okay?" Mahinahon niyang sabi.

Unti-unti akong tumango habang nag-iinit ang gilid ng mata.

Itinayo niya ako.

Tumingin ako sa sasakyan kanina pero wala na ito at basta nalang umalis, pano nalang kung napuruhan kami?

Siya na ang nagmaneho dahil baka maulit pa ang nangyari, hindi naman napuruhan ang motor niyang bumangga, nabasag lang ang side mirror at may na crack ang harapan nito.

Pagkarating namin ng condo ay diretso kaming umupo sa sopa.

Kinuha ko ang kamay niyang ininda niya kanina, hinilot ko ito ng dahan-dahan.

"Pasensiya ka na..." Mahinang paumanhin ko.

Hinawakan niya ang hita ko papunta sa kandungan niya.

"It's okay baby, I'm glad that you're safe." Malambing niyang usal saka hinalikan ang pisngi ko.

Yumakap ako sa leeg niya at isiniksik ang mukha sa leeg nito.

@dikaPinili_