Valley of Devotion (Damsel Series #1)

33

"I'm sorry, I don't want to."

I am not ready for lies... Or truth.

I want to stay on my ground. Hindi ko kayang makinig at umintindi sa mga paliwanag niya. Masaya na ako. Nabuo ko na ang sarili ko.

Kinalas ko ang yakap niya sabay ahon mula sa upuan. Nalaglag sa lapag ang kumot at doon natuon ang tingin naming dalawa.

"I want to go home. Kung hindi mo ako ihahatid uuwi ako ng mag-isa."

Mapait siyang napangiti. "Did I hurt you so much that you became this heartless?"

Yes, Ascari. You failed me. My family failed me. Almost everyone did that I had no other choice but to became hard just to protect myself.

"Gusto ko ng umuwi."

"Pakinggan mo muna ako."

"Ascari..." pagod na sambit ko sa pangalan niya. "Nothing will change. I don't want to hear any explanation. It's been years. Let's leave it that way."

"Fuck it, Nana. You let me hear my name roll on your tongue again but it brought so much pain."

Napaupo siya, napatingala sa akin. "Ganoon ba kahirap na pakinggan ang paliwanag ko? I will explain everything. Give me my chance to explain."

Napailing ako. I don't need to hear it now. Matagal na iyong nangyari. Napatahan ko na ang sarili ko. I am already thousands steps away from that heartbreak.

"Ihatid mo na ako."

"Ihahatid kita pero pakinggan mo muna ako."

He is determined, so am I. Walang sabi ko siyang iniwan. I don't need him to bring me home. May paa ako, may sariling utak, may kakayahan.

I tried booking an Uber habang naglalakad ako papasok ng bahay. Naiinis ako dahil malayo ang bahay nina Talia sa kabihasnan kaya walang gustong tumanggap ng booking.

I guess I'll walk from here.

Nakalabas na ako at naglalakad sa front lawn nang hilahin ni Ascari ang braso ko. Sa lakas niyon ay nabangga ako sa dibdib niya. Hindi man gaanong maliwanag sa kinatatayuan namin dahil nasa malayo ang lamp post ay kita ko ang nagbabaga niyang nga mata.

"Papakinggan mo lang naman ako. I will explain myself. Hindi ako namimilit na paniwalaan mo. Hindi ako namimilit na balikan mo ako kaagad. Just fucking hear me out. Ganoon ba kahirap sa 'yo 'yon?"

Tinulak ko ang kamay niya. I will not going to allow him to break my walls— or climb into it. Hindi pwede.

He's so good when he was taming me. He gave me everything when we first started. He was so gentle, giving— he was always available. But he broke me after I fall for him so deep.

Hindi ko naman hiningi na maging suporta siya palagi. Hindi ko lang matanggap na kung kailan kailangan ko siya tsaka niya ako iniwan sa ere. That was when I needed an explanation, an assurance— but it didn't came. Bakit ngayon niya pa ibibigay kung kailan hindi na kailangan?

"Nana! Come back here!" sigaw niya nang tumakbo ako palabas ng gate. Napanganga lang ang guard sa eksena naming dalawa.

Wala akong makita maliban sa madilim na kalsada. Pilit ko lang inaaninag ang daan, hindi ko na alam kung tama pa ba.

"Fuck it, Nana!" dumagundon ang boses niya na nakasunod sa akin. "Just fucking hear me out! I'm not asking you to love me back again!"

Doon ako napatigil.