ER BAHTI ~yarı texting~)

54

"Hahaha! E baban ne yaptı peki?!"

Kutay sabahtan beri sırıtmaktan ağrıyan çenesini eliyle bir yokladı. Gerçekten çok fazla gülümsemişti. Kaç saat olmuştu acaba? Bayadır da konuşuyorlardı.

"Gülmüştü adamcağız. Ne yapabilirdi ki başka?!"

Deniz gülümseyerek kucağındaki elleriyle biraz oynaştı. Babası hakkında bu kadar şey hatırlaması bile mucizeydi. Belki de sürekli onları düşündüğü için eskimiyorlardı. Yine de bir şeyleri unuttuğu oluyordu. Bu her ne kadar normal olsa da üzülüyordu.

Sonuçta tek güzel hatıralı onlardı.

Birkaç saattir küçüklüğünden bahsedip durmuştu Kutay'a. Babasıyla yaşadığı anıları anlatmak şimdiye kadar yaşamadığı bir zevkti ve bunu daha önce yaşamadığı için pişman olmuştu.

Muhteşem bir şeydi.

Anıları aklına geldiğinde gülümsüyordu ama başkasını bu anılarla gülümsetmek... çok farklı bir histi. Çok tatmin edici bir duyguydu. Sanki babasını bu gülüşlerde yaşatıyor gibiydi.

"Hiç böyle bir çocukluk geçirdiğin aklıma gelmezdi. Çok sosyalmişsin!" Tekrar dişleriyle gülümsedi. "Ben küçükken senin tam tersinmişim! Asla gidip de bir adama 'senin neden saçın yok?!' Diye sormaya cesaret edemezdim!"

Deniz az önce anlattığı anıyla gülümsedi. Biraz da merak etmişti. Nasıldı ki acaba küçüklüğü?

"Ben çok konuştum sanki..."

Kutay'ın dudakları saatler sonra düz durmayı başarmıştı.

"Öyle mi dersin?"

Kutay hafif çatılmış kaşlarıyla baktı Deniz'e. İma yapmasını değil, direk kendisinden istemesini istiyordu. Gözlerindeki merakı farketmemek elde değildi! İçi parlıyordu sanki. Ayrıca konuşmanın başından beri de hiç sıkılmamıştı. Biraz daha sürse fena olmazdı.

"Eğer sen de anlatmak istersen..."

Hayır, hayır. İstediği şey böyle bir cümle değildi. Biraz daha iteledi.

"İstersem?"

Deniz bakışlarını yatağın üzerinde gezdirdi. Kutay'ın kendisinden tam bir cümle duymak istediğini biliyordu.

"Aslında ben de bir şeyler bilmek isterim." Yanlış anlaşılma olmasın diye hemen Kutay'a döndü. "Çocukluğun hakkında!"

Evet, bunu bekliyordu işte. Kutay derin bir nefes alıp verdi. Sanki o eski günlere gidip gelmişti. Tüm çocukluğunun yaşanmışlığı oturdu göğsüne.

"Benim ailem biraz baskıcıydı. O yüzden küçükken çok çekingenmişim."

Deniz az önce Kutay'ın paylaştığı duyguları paylaşıyordu. Hiç çekingen bir yapıya sahip olacağını düşünmemişti.

SONUÇTA KENDİSİ TANIMADIĞI BİRİNİN DÜĞÜNÜNDE ANİDEN DJ'LİK YAPMIŞTI!

Kim cesaret edebilirdi ki böyle bir şeye? Kutay etmişti.

"Gerçekten mi?"

Kutay acıyla gülümsedi.

"Gerçekten."