Secret Amour -HyunLix-

0.2

Bugün cuma günüydü. Sevdiğim günlerdendi. Çünkü cuma gününden sonra programlarım daha hafif geçiyordu. Hemen odama girdim. Arkadaşım Jisung cumartesi günü dışarıya çıkmamızı söylemişti. Cumartesi günü okçuluk kursum vardı ancak bu sorun değildi.

Beni izlemeye geleceğini söylemişti. Bende kabul etmiştim. Tek arkadaşımın onun olması biraz canımı sıkıyordu. İnsanlar ile iyi anlaşırdım fakat bir türlü arkadaş olabileceğim kimse yoktu. Jisung'un tek arkadaşım olmasının yanında en iyi arkadaştık. Sürekli birlikteydik ve öyle de olacaktık.

Evden gelir gelmez annemin kuralı ile ilk önce ellerimi yıkadım, üzerimi değiştirdim, çantamı boşalttım ve aşağı kata inip evde olan annem ile selamlaştım. Yine bir kural daha vardı, okuldan geldiğimde annemle en az yarım saat birlikte oturmalıydık. Babam işten gelince de her aile toplanır en az yarım saat birlikte oturur sohbet ederdik.

Bu benim için sorun değildi, ailemi seviyordum. Onlar benim her şeyimdi. Bana böyle katı kurallar koysalarda asla of dememiştim. Çünkü biliyordum ki iyi bir geleceğimin olması için beni böyle yetiştiriyorlardı. Sıkıntı yoktu çünkü halimden memnundum.

"Merhaba anne."

"Merhaba Felix, okulun nasıl geçti?"

"Güzel geçti, dersleri dikkatle dinleyip tek tek not aldım."

"Güzel oğlum benim, seninle gurur duyuyorum."

Demişti gülümseyerek. Bende yüzümden düşmeyen gülümsememi daha da genişlettim.

"Bir gün bir doktor olup diplomanı aldığında hep arkanda kalacağım."

"Teşekkür ederim anne."

Dedim. Saat öğlen iki falandı.

"Anne, bugün dersim yok biliyorsun."

"Evet oğlum, bir sorun mu var?"

"Hayır, eğer izin verirsen şu denemeyi akşam beş gibi değil de şimdi yapsak?"

"Neden bunu istiyorsun?"

Demişti. Bende yüzümdeki gülümseme ile tekrar cevapladım.

"Jisung ile birlikte kütüphaneye gideceğiz. Eğer izin verirsen kapanış saatine kadar kalacağız."

"Akşam yemeğinde ve oturma saatinde evde olmanı isterim, gelirsin sonra yine gidersin."

"Pekala anne... Hemen yapalım o halde."

"Tamamdır, odana çık denemeyi alıp geliyorum."

Kafamı salladım. Ben odama çıkıp masama kalem, silgi, bir kağıt gibi şeyler koydum. Kağıt bazen işleme yerim yetmez diye duruyordu. Kısa süre sonra annem gelmiş ve denemeyi önüme koymuştu.

"On altmış beş dakikan var. Yüz yirmi sorudan kaç yanlış kaç boş olacak bakalım. Geçen denemede yüz yirmi sorudan yüz on sekiz doğru çıkarttın."

"Anladım anne."

"Süren başladı."

★

"Süren bitti."

Geçen yüz altmış beş dakikanın sonunda son kontrolleri yapmayı bıraktım. Annem ise kitapçığı eline aldı ve cevap anahtarı olan kağıttan kontrol etmeye başladı. Heyecan yapmıştım biraz. Çünkü tüm hafta bu denemeyi full çıkartmak için uğraşmıştım.

Annem en sonunda sayımı bitirince merakla ona baktım.

"Sonuç ne?"