Secret Amour -HyunLix-

3.3

Evde öylece oturup kendimi sorguluyordum. Neden ben değildimde Nora olmuştu? Ufacık bile mi kalbinin hızını arttırmayı başaramamıştım? Bu kadar mı beceriksizdim?

Yavaşça koltuğa uzanıp elimdeki şarap şişesini yere bıraktım. Lix yanıma gelip karnıma çıkmıştı.

"Asla sevmez Lix, çocuğu olacak."

Sessizce bana bakıyordu.

"Öldürmek istiyorum, biliyorum Tanrı bu yaptığımı affetmez ancak... Yaşamaya hakları yok."

Yeşil gözleri ile bana bakmaya devam ediyordu.

"Ufacık bir bebek. Ancak... Hayır yaşayamaz."

Dedim. Kapım çalınca kedimi kucağımdan kaldırıp gidip açtım. Annem kapıda öylece duruyordu. İçeriye geçmiş kapıyı kapatmış ve paltosunu çıkartmıştı.

"Neden geldin?"

"Konuşmak için."

"Konuşacak bir şeyimiz kalmadı diye düşünüyordum."

Gözleri bana dönmüştü.

"Seni affettiğim anlamına gelmez. Ancak madem Kore'ye temelli döndün Lee ailesinin tek varisi olarak düzgün tanınman lazım."

Sessiz kaldım ve koltuğa oturup şarap şişesini kafama diktim.

"Anca Lee ailesi."

"Bu ailede dünyaya geldin ise elini taşın altına koyman gerekiyor."

"Zamanında koyduğumu düşünüyorum?"

"Yazarlığı bırak ve asıl işine devam et."

"Tamam yazarlığa devam ederim."

"Felix, benim canımı sıkma. Asıl işin doktorluk senin."

Kafamı salladım ve arkama yaslandım.

"O saçma kitaplar ile bir iş beceremezsin."

"Senin gibi hastahanelerde sürünmektense rahatça para kazanmayı tercih ederim."

Annem bacak bacak üstüne atmış ve bana dönmüştü.

"Ne zaman evleneceksin?"

"Evlenmeyeceğim."

"Bir kadın bul kendine."

"Bir kadına ihtiyacım yok."

"Delirtme beni. En kısa sürede birkaç gelin adayı ile geleceğim ve seni evlendireceğim."

Ayağa kalkıp elimdeki yarısı dolu olan şişeyi yere atıp parçalara ayrılmasına izin verdim.

"Kes artık sesini! Benim hayatım, benim tercihlerim. Anlıyor musun?! Siktir git evimden!"

"Felix!"

"Ne var, ne?! İstediğim kişi ile olurum, istediğim mesleği yaparım. Siz benim ailem olmayı bırakın, hayatımda ufacık bir önemi olan kişiler değilsiniz. Şimdi, siktir git evimden."

"Bir anne olarak evladının iyi hallerini görmek benim de hakkım!"

"Siktiğimin annesi dahi olamamışken sakın bana ben anneyim diye bağırma!"

"Ağzını topla Felix! İnsanların çocukları mutlu mesut yaşarken sen neden böylesin!?"

"Çünkü siz yıllar önce çocukluğumda dahil elimden her şeyi aldınız! Tamam mı? Her şeyi ama her şeyi! Siktiğimin duygularını dahi aldınız!"

"Sadece iyi birisi olmanı istedik! Toplumda bir yerinin olmasını istedik!"

"Siz beni olduğum gibi kabul etmedikten sonra toplum beni ne yapsın ha!?"