Secret Amour -HyunLix-

5.2

Birkaç ay sonra

Sonunda kış ayı gelmişti Ro-na'yı kar ile tanıştıracağım için mutluydum. Dışarıda lapa lapa kar yağıyordu. Bende Ro-na'nın üzerini giydiriyordum. Açıkcası son zamanlarda biraz huzursuzduk. Çünkü Ro-na'nın bir hastalığı ortaya çıkmıştı.

Umuyorduk ki daha fazla ilerlemesin. Çünkü sonu ölüm bile olabilirdi. Kızımız için büyük endişelerimiz vardı.

"Küçük kızım..."

Kucağıma alıp yorgun olan Ro-na'ya sarıldım. İlaçlar onu yoruyordu, farkındaydım.

"Bebeğim giyindiniz mi?"

Hyunjin odaya girince ona döndüm.

"Evet, hazırız."

"Çıkalım güzelliğim."

Yanıma gelip Ro-na'yı kucağına almış beni de elimden tutmuştu.

"Bir huzursuzluk var içimde... Ro-na'nın hastalığı yüzünden galiba."

"Neden bebeğim, kötü mü hissediyorsun kendini?"

"Yani, sabah uyandığımdan beri."

"İstersen evde kalalım?"

Nasıl demeliydim bilmiyorum. Ro-na'nın hastalığı ilerlerse seneyeki kışı göremeyebilirdi.

"Gidelim, bunu dememeliyim biliyorum ama... Eğer ilerlerse, seneyi göremez."

Hyunjin beni durdurmuş ve önümde durmuştu.

"Sen sıkma o güzel canını meleğim. Hiçbir şey yok. Kızımız gayet sağlıklı olacak. Biz mutluyuz. Üzme kendini."

Gülümsedim. O da alnıma bir öpücük bırakmıştı. Birlikte arabaya binip yüksek dağlık bir alana doğru ilerliyorduk. Ro-na her zamankinden daha sakin bana daha da sarılmış emziğini emiyordu. Bende yaklaşıp ardı ardına onu öpmeye başladım.

Yaklaşık bir saat sonra gelmek istediğimiz yere gelmiştik. Elbette Seul trafiğinde bu yine iyi bir zamandı. Arabadan inip yağan kara baktık. Ro-na küçük elini uzatıp yağan kar tanelerini yakalamaya çalışıyordu.

Hyunjin'de gelip arkamdan sarılmıştı bana. Birlikte mutlu bir aileydik. Onları çok seviyordum, sanki bu hayatta tek mal varlığım gibiydi. O sırada bir ses duyduk.

"Bırak!"

İkimizde aynı anda oraya dönünce bizden başka bir araba olduğunu gördüm. Gözlerimi kısıp baktım. Kim olduklarını anlamamıştım.

"Umrumda değil tamam mı?!"

Bize doğru gelen iki beden görmemiz ile Hyunjin bizi arkasına almıştı.

"Lee Felix!"

Annem ve amcamı görünce yavaşça kafamı uzattım.

"Anne? Amca?"

Annemin elinde bir silah vardı, amcam da almaya çalışıyordu.