orkide, gxg

on iki

mira

çıkışta ege ile denk gelememiştik, ege erkenden eylül ile çıkıp gitmişti. almila eşyalarına toplarken onu bekliyordum, ona karşı aşırı sinirli hissediyordum. onunla kavga etmek istiyordum, ege hakkında böyle konuşmasına izin vermemeliydim.

"almila ne zaman işin bitecek?"

"tamam dur," dedi çantasını takarken. "hazırım."

"aklıma bir şey takıldı."

"ne oldu?"

"abin niye bizimle gelmiyor?"

"o motoruyla geliyor," dedi almila koluma girerken. "motor kullanmayı öğrendiğinden beri hep motoruyla, yakın bir arkadaşı var hep onunla gidiyor. henüz kim olduğunu bilmiyorum adını bile söylemiyor."

"değişikmiş."

"abim işte," dedi omuz silkerek. "garip birisi."

"aranız iyi değil mi?"

"her abi kardeş kadar işte."

"o gıcık abilerden mi yoksa?"

tek kardeş olduğumdan hiç bir abim ya da ablam olmamıştı, bir kardeşim de yoktu. belki bir kaç
kardeşim daha olsa üstümdeki yük hafiflerdi, en azından aynı evde yaşadığımızdan aynı şeyler bizi üzecekti işte o zaman gerçekten birbirimizi anlayabilecektik.

"hayır ya, çok sakin birisi enerjime uymuyor."

ben de çok sakindim, asla almila ile aynı derecede tepkiler vermiyordum. almila gerçekten sadece yanında taşıyor gibiydi beni, kemanı güzel çaldığımdan ve dışarıdan güzel denilen birisi olduğumdan yanlarındaydım. arkadaş grubunu seçerken tek önem verdiği kendisinin içinde iyi gözüktüğü insanlarla beraber olmaktı.

genelde kapıda diğerleri ile karşılaşırdık ama bugün sadece bizi ada yalnız bekliyordu. biraz geç kalmıştık bu yüzden diğerleri gitmişti, zaten gün boyu hep beraberdik. aralarda almila yanlarına giderdi, ben de hep reddettiğimden bir süre sonra onunla gitmeye başlamıştım.

"selam," dedi ada yanına vardığımızda. "iyi misin?"

"hâlâ çok halsizim," dedim, artık onunla normal şekilde konuşmaya başlamıştım. ona hayran hayran bakmamaya çalışarak bir arkadaşımmış gibi davranmaya çalışıyordum. ege'nin dediği gibi olursa belki ada gerçekten beni kaybetmekten korkardı. "eve gidip dinlensem iyi olacak."

"ben kerim hocayla konuşurum, almila içinde bir sürü kez konuşmuştum. sırf oğuzla buluşmak için beni kullanıyordur."

"sanki annemi bilmiyorsun ada," dedi almila somurtarak. "zaten erkek arkadaşım olduğundan bütün önceliğimi ona vereceğimden korkuyor. bir erkeği hayatımın önüne koymam."

"onun için derslerini ekiyorsun ama?"

"o derste gayet iyiyim."

almila'nın arabası geldiğinde ben ilk girerek cam kenarına oturdum, ada benim yanıma oturduğunda en son binen almila olmuştu.