orkide, gxg

yirmi sekiz

ege

gözde ile depodan dışarı çıkmıştık, mira'yı yalnız bırakmak istememiştim ama gözde ile konuşmam gerekiyordu. mira hakkında böyle konuşması beni aşırı sinirlendirmişti. onu tanımadan böyle konuşamazdı, tanısa bile konuşamazdı. kimse mira hakkında saçma sapan konuşamazdı.

"mira'dan mı hoşlanıyorsun?"

"evet."

yalan söylemenin bir anlamı yoktu, aslında her şey ortadaydı. kendimi çok açık ediyordum.

"onu ne zamandır tanıyorsun ki?"

"gözde bu birisini uzun süre tanımakla ilgili bir şey değil, bak iki sene önce bunu aramızda çözmüştük."

"çözemedim demek ki ege."

"üzgünüm gözde şu an çözecek kişi ben değilim, eğer sorun olacaksa arkadaş olmayalım demiştim."

"ben eve dönüyorum, eylül'e dersin."

"gözde gerçekten üzgünüm ama yapacak bir şeyim yok."

"o kız seni sevmiyor."

"nereden bilebilirsin bunu?"

"o kızın her gün gördüğü kişi almila, bir gün onun piyonu olacak."

"onu tanımıyorsun."

"ama almila'yı tanıyorum. sırf siz okul gününde sahne alacaksınız diye bütün enstrumanları yakıp suçu size atmıştı."

"almila'dan ben de nefret ediyorum gözde, o anları ben yaşadım biliyorsun."

"ben gidiyorum ege."

gözde giderken arkasından bir şey dememiştim, iki yaz önce gözde beni öpmüştü, benden hoşlandığını söylediğinde şaşırmıştım. onu arkadaş dışında görmüyordum, ben de eğer onu üzecekse arkadaş olmayalım demiştim. sorun olmadığını söylemişti ama şimdi sorun olduğunu fark ediyorum. gözde benim için bir arkadaştan öte olmamıştı hiç. 

içeri girecekken kapıda mira ile karşılaştım o da tam dışarı çıkıyordu. mira çıkarken içeride bir gürültü hakimdi.

"içeride neler oluyor?"

"arın kustu, eylül de peşinden kustu. yavuz kafayı yiyor."

"kaçmakla iyi yapmışsın."

"aslında artık dönmem gerek," dedi mira, ses tonu aşırı üzgün geliyordu. "annem arar yakında."

"bekle, beraber dönelim."

"gözde gitti mi?"

"gitti."

mira durmadan bir şey söyleyecek gibi kafasını kaldırıyor daha sonra tekrar başka yöne bakıyordu.

"mira."

"ege."

aynı anda konuşmamız ile gülmüştüm.